แสงจันทร์สีเงินนวลที่เคยดูโรแมนติกเมื่อครู่ บัดนี้กลับดูเยือกเย็นและน่าสะพรึงกลัว เคนชินที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับรสจูบหอมหวานของมิกะ จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ผิดปกติจากผิวน้ำ สัญชาตญาณของหน่วยปฏิบัติการพิเศษพยัคฆ์ดำตื่นตัวขึ้นทันทีแม้ร่างกายจะยังประท้วงด้วยความเจ็บปวด
"มิกะ... ก้มต่ำลง แล้วเข้าไปอยู่ในห้องนิรภัยใต้ดินเดี๋ยวนี้ครับ"
เคนชินกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม แววตาที่เคยอ่อนโยนกลับกลายเป็นคมกล้าดุจใบมีด
"เกิดอะไรขึ้นคะเคนชิน?"
มิกะถามด้วยความตกใจ แต่พอมองเห็นเงาตะคุ่มหลายเงาที่พยายามแทรกตัวผ่านพุ่มไม้ริมหาดเข้ามา เธอก็เข้าใจทันที
"พวกมันมาถึงที่นี่เลยเหรอ!"
"พวกมันไม่เคยปล่อยเหยื่อครับ"
เคนชินชักปืนพกกระบอกเดิมออกมาเช็กความพร้อม
"จ่าเดชถูกตัดสัญญาณสื่อสาร แสดงว่าพวกมันใช้เครื่องรบกวนคลื่นความถี่สูง มิกะ... ฟังผมนะ หนีไปทางอุโมงค์หลังบ้าน ผมจะล่อมัน
