Zihnim uyuşmuş bir şekilde Aras'ın kucağına kıvrılmıştım. Dakikalar önce dudaklarından dökülen kelimelerden sonra hiçbir şey konuşmamıştık. Ben geçmişimin defterini açıp incelerken o sabırla beni sarıp sarmalamıştı.
Annem beni hep sevmişti. Hatırlıyorum. Her düştüğümde dizimi kanatırdım annem hiç bıkmadan dizlerimi özenle sarardı. Babam beni pamuklara sarıp büyütmüştü. Hep benimle ilgilenmişlerdi. Gerçek kızlarıymışım gibi sarıp sarmalamışlardı. Yalnı bir çocukluk geçirmiştim. Hiç arkadaşım olmamıştı. Hatırladığım birkaç anımın içinde Aras vardı ama onlarda silinikti.
Babam benimle evcilik oynardı. Annem benimle her oyunu oynardı. Sonra büyüdüm. Asileştim. Babamla zıtlaştık. Onunla defalarca tartıştığımız olmuştu ama yine de hep benimle konuşan, hep ağırdan alan o olmuştu. Katil olmuşt
