Chapter 4
1100 Words
Sa kwarto naman naghapunan si Alexis. Biglang tumunog ang kanyang cellphone. Tumatawag ang isa sa matalik nyang kaibigan na si Andrea Montenegro na sa Texas na nakabase ngayon simula nang makipaghiwalay sa asawa nito. Maaga kasing nag-asawa ang kaibigan pero maaga ding nakipaghiwalay sa asawa simula nang matuklasan nito ang panloloko ng asawa nito. Kahit masakit para sa kanila na magkakahiwalay silang magkakaibigan, pinayagan nila si Andrea na lumayo muna para mabilis ang paglimot nito sa naunsyaming married life.
"Hello friend, tumawag ka," sagot nya sa paos na tinig. Hindi na muna nya binuksan ang camera dahil makikita ng kaibigan ang pamumugto ng kanyang mga mata.
"Hi friend, kumusta ka na?" sagot nito. Kahit boses ng kaibigan ay napakaganda sa pandinig. Nagtataka tuloy sya kung bakit hindi man lang natutunang mahalin ito ng asawa. Napakaganda ni Andrea at halos lahat ng katangian na gugustuhin ng isang lalaki ay nasa kaibigan na pero hindi parin umubra sa lalaking napusuan nito. Ngayon nya napatunayan na hindi talaga naipipilit ang pag-ibig.
"Ahm....Ito nilalagnat," maiksi nyang sagot. Wala syang balak sabihin dito ang nangyari sa kanya dahil ayaw nyang dagdagan ang dinadalang alalahanin ng kaibigan.
"Ha! Bakit ka nilagnat? Naulanan ka ba?" usisa nito.
"Ah oo tama naulanan ako," matamlay nyang sagot. Ngali-ngaling gusto na nyang sabihin dito ang mabigat na dalahin sa dibdib nya at ng mabawasan naman kahit papaano pero mas iniisip nya ang kalagayan nito.
"Uminom ka na ba ng gamot? Please Alexis huwag mong pabayaan ang sarili mo. Tumawag ako kasi namiss kita at si Althea. Wait icoconnect ko si Althea sa tawag ha." Narinig ko na lang ang malakas na boses ng kaibigan sa kabilang linya.
"Waaaah! Andrea friend miss na miss na kita!" sigaw ni Althea sa kabilang linya na ikinarindi ng pandinig nya. Kahit kailan ang kaibigan parating ganyan kung makipag-usap kahit sa telepono. Nakakarindi ang boses pero in fairnes mabait naman ito, maalalahanin at mapagmahal.
"Miss na miss ko na rin kayo. Oh kumusta Althea?" sagot nito. Sya naman ay nanatiling tahimik sa kabilang linya.
"Ay open naman natin yung camera," suhestiyon ng kaibigang si Althea. Binuksan ng mga ito ang kanilang camera maliban sa kanya kaya kitang kita nya ang pagkunot ng mga noo ng mga kaibigan.
"Hey! Alexis, open your cam I wanna see you," sabay na bulaslas ng mga kaibigan.
"No I can't ang panget ko. Wala pa akong hugas sa mukha. Ang oily na ng face ko," palusot nya.
"Alam mo halatang may something kang tinatago friend," wika ni Althea. Kahit kailan talaga makulit ang kaibigan.
"No wala akong tinatago, I am not just alright. Masakit ang ulo at lalamunan ko," sagot nya na totoo naman dahil biglang bumigat ang ulo nya at malat ang kanyang lalamunan.
"Okay, we understand you Alexis. Get well soon friend," malambing na pahayag ni Andrea.
"Oh kumusta ka naman dyan Andrea?" tanong ni Althea.
"Okay naman ako. I am slowly coping up. Nandito pala si Josh, he is courting me. Hindi ko sya mapigilan. He is so determined to wash away all the heart aches that bastard inflicted in me," kwento nito. Kahit nakangiti ang magandang kaibigan ay nasasalamin parin sa kanyang magagandang mga mata ang lungkot. Hindi rin kasi biro ang pinagdaanan nito kay Jeffrey. Kaya sya, paramg nawalan na ng gana na makipagmabutihan sa mga lalaki. Si Andrea nga na subrang ganda ay nakaya paring ipagpalit at lukuhin, sya pa kaya na hindi naman ganoon kaganda gaya ng kaibigan. Maganda naman sya pero simple. Pag kasi pinagtabi sila ng kaibigang si Andrea, nagiging ordinaryo ang ganda nila ni Althea. Nakakainis talaga sa ganda ang kaibigan. Sinundan pa sya sa Texas ng isa sa mga admirer nya na si Josh Samaniego na kilala na ngayon bilang isa sa mga kilalang business tycoon.
"Sasagutin ko ba sya?" naisipan kong tanong. Curious ako sa nangyayari ngayon sa kaibigan ko.
"I don't know. Honestly, masyado pang fresh ang sakit sa puso ko. Wala nga akong balak na makipagrelasyon ulit pagkatapos ng failed marriage ko. Nakakatrauma na. Ayoko munang magmahal," sagot nito. Matapang talaga si Andrea. Hangang-hanga talaga ako sa katapangan nya dahil nakaya nyang ilet go ang pagmamahal nya kay Jeffrey. Sana kasing tapang ko ang kaibigan ko.
Nasa process ang annulment nito kay Jeffrey. Balita ko hindi daw pinirmahan ni Jeffrey ang annulment papers.
So basically mag-asawa pa sila ni Jeffrey.
"Hey Alexis, are still with us. Ang tahimik mo. Hindi kami sanay," pasimpleng usisa ni Andrea.
"No, I am alright. Medyo pagod lang at dahil umaga na ako nakauwi," nadulas nyang wika.
"What!? Don't tell us na nakipag one night stand ka?" shock na tanong ni Althea.
"Hey! your mouth!" ngali ngaling busalan nya ang bibig ni Althea sa subrnag taklesa nito. Ewan ba nya bakit nya ito naging kaibigan.
"I was so drunk last night. Sa kotse na ako natulog dahil sa subrang kalasingan ko kaya umaga na ako nakauwi," palusot nya.
"E bakit nagsolo ka? Dapat niyaya mo ako. Delikado kayang pumunta ng bar ng mag-isa. Buti hindi ka napahamak friend," may pag-aalalang wika nito. Tama naman ito. Bakit nga ba hindi ko sya niyaya kagabi? I was so consumed by my hatred kaya nagpadalos dalos na ako at hindi ko naisip na delikado ang mag-isa sa mga ganoong lugar. Kahit naman magsisi na ako ngayon. Damage has already done.
"Salamat sa pag-aalala mo friend. Hindi na kita nayaya kagabi kasi nadala ako sa emosyon ko kaya ayun hindi na ako nag-isip uminom akong mag-isa," sabi nya.
"Andrea, kelan ka ba babalik dito sa Pilipinas?" usisa ni Althea na ilang beses nang natanong nito sa kaibigan. Miss na miss na kaso nila ito. Nagpasalamat naman sya at naiba ang topic.
Naging masaya ang pag-uusap nilang magkakaibigan sa video call. Kahit papaano ay nakalimutan nya sandali ang nangyari sa kanya.
Ramdam ko ang bawat madidiin nyang pagbayo kasabay ng mga ungol naming dalawa na nasasarapan. Walang habas din ang bunganga ng umaangkin sa akin ang pagbigkas ng mga mura na mas lalong nagbibigay init sa kanyang katawan. Hinawakan nito ang aking panga saka kinumuyos ako ng makapugtong halik. Halos hindi ko na makilala ang sarili ko dahil sa sarap na nararamdaman. Patuloy syang bumabayo habang walang humpay ang amin halikan. Nang malapit na kami sa sukdulan ay biglang...
"Ahhhhh!" habol ang hininga ko nang magising dahil sa kakaibang bangungot. Parang totoong totoo ang nangyayaring pag-angkin sa akin ng lalaki sa panaginip ko. Pawis na pawis ako sa kabila ng aircon naman ang loob ng kwarto ko. Nang kapain ko ang bandang ibaba ko ay napakuno't noo ako dahil nagkwet dreams ako. Nakakahiya, paano nangyari iyon?
- Writer
