The One-Year Contract

Ang Kasalan at Alak

Madaling-araw na nang biglang bumukas ang pinto ng penthouse suite. Pumasok si Adrian na pasuray-suray at lasing na lasing. Amoy alak ang buong katawan nito, gulo-gulo ang buhok, at maluwag na ang kanyang mamahaling kurbata. Puno ng galit at sakit ang kanyang puso. Pagdating niya kasi sa hotel ni Bianca, nakita niya itong kasama ang lalaking kinasusuklaman at pinagseselosan niya noon pa man—ang lalaking dahilan kung bakit siya iniwan ng nobya noon. Sa tindi ng selos at pagkabigo, nagpakalasing si Adrian upang lunurin ang sakit.Pumasok siya sa madilim na kwarto. Sa gitna ng malaking kama, mahimbing na natutulog si Sofia. Dahil sa kapaguran sa kasal at sa magdamag na pag-iyak, hindi na namalayan ng dalaga ang pagpasok ng bilyonaryo. Ang suot nitong manipis na nightgown ay lalong nagpatingkad sa kanyang hubog-gitarang katawan at balingkinitang baywang. Ang kanyang mala-porselanang balat ay tila nagniningning sa ilalim ng liwanag ng buwan na tumatagos sa bintana.Dahil sa epekto ng labis na alak at sa dilim ng silid, nagbago ang paningin ni Adrian. Ang magandang mukha ni Sofia ay nagbago sa kanyang paningin. Ang akala niya ay ang babaeng nanakit sa kanya ang nasa harap niya."Bianca... bakit mo ba ako ginaganito?" umiiyak na bulong ni Adrian habang gumagapang sa kama papalapit sa dalaga. "Huwag mo na akong iwan... mahal na mahal kita."Nagising si Sofia dahil sa bigat ng katawan ni Adrian na nakapatong na sa kanya. "A-Adrian? Lasing ka—"Hindi na natapos ni Sofia ang kanyang sasabihin dahil marahas ngunit puno ng pagnanasa siyang hinikan ni Adrian sa labi. Sinubukan siyang itulak ni Sofia gamit ang kanyang mga kamay, ngunit dahil sa laki at lakas ng bilyonaryo, hindi siya makawala. Ang bawat bulong ni Adrian ng pangalan ni Bianca ay parang saksak sa puso ni Sofia, ngunit habang lumilipas ang mga minuto, ang lamig ng gabi ay napalitan ng init. Ang lakas ng alak ay nagdala kay Adrian sa isang matinding silakbo ng damdamin.

Sa loob ng madilim na silid, ang tanging naririnig na tunog ay ang mabilis at mabigat na paghinga ni Adrian. Ang amoy ng mamahaling alak na nagmumula sa kanya ay humalo sa mabangong amoy ng vanilla mula sa balat ni Sofia. Habang nakapatong ang mabigat nitong katawan, naramdaman ni Sofia ang labis na init na nagmumula sa bilyonaryo."Bianca... pakiusap, huwag mo na akong iwan," muling bulong ni Adrian. Ang kanyang boses ay puno ng pagnanasa at sakit.Idiniit ni Adrian ang kanyang mapupulang labi sa labi ni Sofia. Ang halik na iyon ay nagsimula nang marahas at mapusok, dala ng selos na nararamdaman niya para sa dating nobya. Sinubukan pa siyang itulak ni Sofia gamit ang kanyang maliliit na kamay sa malapad nitong balikat, ngunit dahil sa epekto ng alak, mas lalong naging mabangis ang mga hawak ni Adrian. Dahan-dahang hinawakan ni Adrian ang balingkinitang baywang ng dalaga, pinipigilan ang anumang tangka nito na makawala.Habang lumilipas ang mga minuto, ang bawat haplos ni Adrian sa mala-porselanang balat ni Sofia ay napalitan ng banayad ngunit nag-aalab na pagnanasa. Ang manipis na nightgown ni Sofia ay dahan-dahang nahubad, na lalong naglantad sa kanyang perpektong hubog-gitarang katawan sa ilalim ng liwanag ng buwan. Kahit na alam ni Sofia na ibang pangalan ang tinatawag ng lalaki, hindi niya mapigilan ang panginginig ng sarili niyang katawan sa bawat dampi ng mga labi ni Adrian sa kanyang leeg pababa sa kanyang balikat.Ang bawat galaw ni Adrian ay puno ng sining at lakas, isang marangyang pagpapakita ng pag-aari. Ngunit sa gitna ng kanilang pagsasalo, naramdaman ni Adrian ang isang kakaibang pigil at higpit mula sa dalaga—isang patunay na walang sinumang lalaki ang nakakahawak o nakakalapit sa kanya nang ganoon bago ang gabing ito. Doon napagtanto ng bilyonaryo na siya ang kauna-unahang lalaki na nakasama ni Sofia.Buong magdamag nilang binalot ng init ang malamig na penthouse suite. Ang kanilang mga katawan ay naglapat sa pinakamalalim na paraan, habang si Sofia ay tahimik na lumuluha sa dilim—nasasaktan sa huwad na pag-ibig ngunit tuluyang nabihag sa bisig ng kanyang mabangis na asawa.

Matapos ang nag-aalab na gabi, unti-unting humupa ang bagyo ng pagnanasa. Dahil sa tindi ng pagod at epekto ng alak, tuluyang nakatulog si Adrian habang ang kanyang ulo ay nakasandal sa mismong bisig ni Sofia. Ang kanyang mabangis na mukha ay pansamantalang napalitan ng kapayapaan habang mahigpit pa rin ang yakap nito sa balingkinitang baywang ng dalaga.Nakatitig lang si Sofia sa kisame habang dahan-dahang gumugulong ang mga luha sa kanyang pisngi. Nararamdaman niya ang sakit sa kanyang katawan, ngunit mas masakit ang katotohanang ibinigay niya ang kanyang pagkababae sa lalaking ibang babae ang isinisigaw ng puso.Eksaktong alas-tres ng madaling-araw nang biglang umilaw at yumanig ang cellphone ni Sofia sa ibabaw ng side table. Maingat niyang inalis ang braso ni Adrian upang hindi ito magising. Sinagot niya ang tawag mula sa isang hindi pamilyar na numero."Hello? Si Sofia po ba ito?" tanong ng isang boses sa kabilang linya. Isang nars mula sa ospital."O-oo, ako nga po. Bakit po?" nanginginig ang boses na sagot ni Sofia. Biglang bumilis ang t***k ng kanyang puso."Humihingi po kami ng paumanhin, Ma'am Sofia... pero binawian po ng buhay ang nanay niyo kanina lang alas-dos ng madaling-araw. Ginawa po ng mga doktor ang lahat, pero tuluyan nang bumigay ang kanyang puso."Parang gumuho ang buong mundo ni Sofia. Nawalan ng lakas ang kanyang mga kamay at muntik nang mabitawan ang telepono. Hindi siya nakasigaw dahil sa tindi ng shock. Napasandal siya sa dingding habang walang tigil ang pag-agos ng luha sa kanyang magandang mukha. Ang tanging rason kung bakit niya tiniis ang kahihiyan, ang pait ng kasal, at ang kalupitan ni Adrian ay wala na. Patay na ang kanyang ina.Nilingon niya si Adrian na mahimbing pa ring natutulog. Isang matinding galit at pait ang naramdaman niya. Wala na siyang rason para ipagpatuloy ang pagpapanggap. Wala na siyang pakialam sa natitirang bayad ng kontrata o sa mana ng pamilya nito.Sa mismong gabi na iyon, habang tulog ang bilyonaryo, pinatigas ni Sofia ang kanyang loob. Dahan-dahan siyang tumayo at nagbihis ng kanyang simpleng damit. Hindi na niya dinala ang mamahaling maleta. Kinuha lang niya ang kanyang bag at cellphone.Bago siya lumabas ng pinto, tinitigan niya sa huling pagkakataon ang lalaking kumuha ng kanyang dangal."Tapos na ang kontrata natin, Adrian," bulong ni Sofia sa dilim.Mabilis siyang lumabas ng penthouse at tinahak ang daan patungo sa ospital upang harapin ang labi ng kanyang ina, habang tuluyan nang tinatalikuran ang buhay na kasama ang mabangis na bilyonaryo.

Mabilis na ipinasya ni Sofia na ipacremate ang labi ng kanyang ina. Sa loob ng isang maliit at tahimik na kapilya ng punerarya, nakatitig si Sofia sa maliit na urn kung saan nakalagay ang abo ng kanyang pinakamamahal na magulang. Yakap-yakap niya ito habang tahimik na dumadaloy ang mga luha sa kanyang magandang mukha. Sa kabila ng pighati, naramdaman niya ang kakaibang kalayaan. Wala na siyang rason para magtiis sa kalupitan at kabangisan ni Adrian.Habang nakaupo sa gilid ng kapilya, isang lalaking naka-suit at may hawak na mamahaling leather briefcase ang lumapit sa kanya."Ikaw ba si Sofia?" pormal ngunit magalang na tanong ng lalaki."Opo, ako nga. Sino po sila?" sagot ni Sofia habang pinapahid ang kanyang luha."Ako si Atty. Valderama, ang personal na abogado ng iyong ama," pakilala ng lalaki habang umuupo sa tabi niya. Inilabas ng abogado ang isang makapal na dokumento mula sa bag. "Nandito ako para tuparin ang isang matagal nang lihim na kasunduan sa pagitan ng iyong ama at ina."Napakunot ang noo ni Sofia. Nabuhay ang galit sa kanyang puso nang marinig ang tungkol sa amang nagkanulo sa kanila."Ipinaabot ng iyong ama na labis siyang nagsisisi sa kanyang mga pagkakamali," patuloy ng abogado. "Noong umalis kayo, nagkasundo sila ng iyong ina. Sa oras na pumanaw ang iyong ina, awtomatikong lilipat sa pangalan mo ang iyong buong mana bilang legal at solong anak sa unang pamilya. Isang napakalaking halaga ng pera at mga ari-arian ang nakalaan para sa iyo ngayon, Sofia. Ikaw ay opisyal nang isang bilyonaryo."Nanlaki ang mga mata ni Sofia habang nakatitig sa tsekeng naglalaman ng bilyong halaga at sa mga dokumento ng bangko. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman. Ang perang matagal niyang ipinagdasal para mailigtas ang ina ay dumating kung kailan wala na ito. Ngunit napagtanto niya na ito ang magiging susi niya sa kalayaan."Salamat, Atty. Valderama. Gusto ko pong asikasuhin mo agad ang paglilipat ng pera sa isang internasyonal na bank account," seryosong utos ni Sofia. Nagbago ang kanyang aura; bumalik ang talas at awtoridad ng isang tunay na anak ng bilyonaryo."Gagawin ko po ang lahat ng gusto niyo, Ma'am Sofia," sagot ng abogado.Gagamitin ni Sofia ang napakalaking manang ito upang iwan ang Pilipinas. Magpapakalayo-layo siya. Lilipad siya patungong Europa upang ipagpatuloy ang kanyang naudlot na pag-aaral at magsimula ng bagong buhay kasama ang abo ng kanyang ina.Hawak ang urn at ang mga papeles ng kanyang yaman, lumingon si Sofia sa labas ng bintana habang sumisikat ang araw. Tapos na ang kontrata. Tapos na ang pagiging sunod-sunuran. Handa na niyang talikuran si Adrian nang walang kahit isang salitang paalam.

Hawak ang kanyang pasaporte at ang maliit na urn na naglalaman ng abo ng kanyang ina, mabilis na tinahak ng taxi ang daan patungo sa Ninoy Aquino International Airport. Kasunod nito ang isang marangyang kotse kung saan nakalagay ang kanyang mga bagong gamit—mga gamit na nabili niya gamit ang sarili niyang pera bilang isang bilyonaryo.Bago pumasok sa loob ng departure area, may isang taong nagmamadaling tumatakbo papalapit sa kanya. Si Marco.Hingal na hingal ito, bakas ang labis na pag-aalala at lungkot sa kanyang mga mata matapos mabalitaan ang biglaang pagpanaw ng ina ni Sofia at ang desisyon nitong umalis ng bansa."Sofia!" tawag ni Marco habang patakbong lumalapit.Lumingon si Sofia at pilit na ngumiti, kahit na nangingilid ang luha sa kanyang magandang mukha. "Marco... salamat at nakahabol ka.""Sofia, bakit ganito kamabilis? Katatapos lang ng kasal mo... tapos ngayon aalis ka na?" naguguluhang tanong ni Marco habang nakatingin sa maleta ng dalaga. Hindi niya alam ang tungkol sa kontrata nila ni Adrian, ngunit ramdam niya ang labis na bigat sa puso ng babaeng matagal na niyang minamahal. "Saan ka pupunta? Paano na ang buhay mo rito?"Lumapit si Sofia at hinawakan ang kamay ng kanyang matalik na kaibigan. "Marco, kailangan kong gawin ito para sa sarili ko at para kay Mama. Wala na akong rason para manatili pa rito. Pupunta ako sa Europa para magpatuloy sa pag-aaral ko."Naiiyak na umiling si Marco, ngunit hinawakan niya nang mahigpit ang kamay ng dalaga. "Kung 'yan ang makapagpapabuti sa iyo, Sofia... hindi kita pipigilan. Pero pakiusap, mag-iingat ka roon. Tandaan mo na palaging may isang Marco rito na naghihintay at nag-aalala sa iyo."Naantig ang puso ni Sofia. Sa gitna ng lahat ng panloloko at kalupitang naranasan niya sa pamilya ni Adrian, si Marco lang ang nanatiling tapat at totoo sa kanya. Binitawan ni Sofia ang kanyang bag at mahigpit na niyakap si Marco bilang huling pamamaalam."Salamat sa lahat, Marco. Napakabuti mong kaibigan," bulong ni Sofia habang pumapatak ang kanyang luha sa balikat ng lalaki.Dahan-dahan siyang kumalas sa yakap, kinuha ang kanyang mga gamit, at seryosong naglakad papasok sa loob ng paliparan nang hindi na lumingon pa. Sa bawat hakbang niya palayo, unti-unti niyang ibinabaon ang sakit ng nakaraan kasama si Adrian. Handa na siyang magsimula muli bilang isang malaya at makapangyarihang babae.