The One-Year Contract

Sa Mansyon

Napakalaki ng mansyon ni Adrian. Pagkababa pa lang ni Sofia sa mamahaling kotse, namangha siya sa ganda ng paligid. Ngunit hindi siya natatakot. Sanay siya sa ganitong karangyaan dahil sa kanyang nakaraan bilang anak ng bilyonaryo.Suot niya ang pulang sutla na damit na ipinadala ni Adrian. Bagay na bagay ito sa kanyang mala-porselanang balat. Lalo nitong ipinakita ang kanyang hubog-gitarang katawan at balingkinitang baywang. Ang kanyang mahahabang pilikmata at mapupulang labi ay sapat na para magmukha siyang isang reyna.Sinalubong siya ni Adrian sa may pintuan. Natigilan ang guwapong bilyonaryo. Tinitigan niya si Sofia mula ulo hanggang paa. Mas lalong tumalas ang kanyang mga mata dahil sa pagkabihag sa natatanging ganda ng dalaga."Napakaganda mo ngayon, Sofia," bulong ni Adrian habang inilalahad ang kanyang braso. "Pero tandaan mo, mag-ingat ka sa pamilya ko. Hindi sila madaling lokohin.""Huwag kang mag-alala. Alam ko ang ginagawa ko," seryosong sagot ni Sofia habang humawak sa braso ng lalaki.Pagpasok nila sa malaking silid-kainan, naramdaman agad ni Sofia ang malamig na tingin ng pamilya ni Adrian. Naroon ang kanyang gahamang amain na si Roberto, at ang pinsan nitong si Chloe na ubod ng arte. Tanging ang ina lang ni Adrian na si Donya Elena ang ngumiti nang tapat sa kanya."Sino naman itong dinala mo, Adrian? Mukhang pulubi na binihisan lang," maangas na panimula ni Roberto habang humihithit ng tabako."Tama ka, Papa. Tignan mo ang sapatos, mukhang mumurahin. Adrian, seryoso ka ba sa babaeng ito?" mataray na singit ni Chloe habang nakataas ang kilay.Hihakbang sana si Adrian para ipagtanggol si Sofia, ngunit hinawakan siya ni Sofia sa kamay para pigilan. Ngumiti nang napakatamis si Sofia, isang ngiti na puno ng kumpiyansa."Magandang tanghalian po," seryoso ngunit magalang na pambungad ni Sofia. "Ang tunay na karangyaan po ay nakikita sa kilos at pananalita, hindi lang sa presyo ng sapatos. Ako po si Sofia."Nagulat ang lahat sa tapang ng dalaga. Namangha si Adrian sa talino nito.Lumapit si Donya Elena, ang ina ni Adrian, at hinawakan ang kamay ni Sofia. "Napakagandang bata. Huwag mo silang pansinin, Sofia. Masaya ako na ikaw ang pinili ng anak ko. Bagay na bagay kayo.""Salamat po, Donya Elena," magalang na sagot ni Sofia.Umayos ng upo si Roberto at nag-iba ang mukha dahil sa inis. "Tignan natin kung hanggang saan ang tapang mo, babae. Hindi ka nababagay sa pamilyang ito."Tumingin si Sofia kay Adrian at nagpalitan sila ng makahulugang tingin. Alam nila na simula pa lang ito ng isang mahabang labanan.

Umupo ang lahat sa mahabang lamesa. Habang isiniserve ang pagkain, hindi pinalampas ni Roberto ang pagkakataon na sulutin ang pagkatao ng dalaga."Kaya Sofia, saan ka ba galing na pamilya?" usisa ni Roberto habang may mapang-aping ngiti. "Anong ginagawa ng mga magulang mo? Sigurado akong hindi mo nakasanayan ang mga pagkaing tulad nito."Tumingin si Adrian kay Sofia. Kinabahan siya dahil hindi pa nila lubos na napag-aaralan ang pekeng background story na dapat sabihin ng dalaga. Ngunit nanatiling kalmado si Sofia. Diretso siyang tumingin sa mata ni Roberto."Ang totoo po, lumaki ako sa isang tahanan na napapaligiran din ng ganitong karangyaan," seryosong sagot ni Sofia. "Ang tatay ko ay isang bilyonaryo na nagmamay-ari ng mga malalaking negosyo sa bansa. Sanay ako sa mga pormal na hapunan, sa mga mamahaling tela, at sa ganitong uri ng pamumuhay."Nabitawan ni Chloe ang kanyang tinidor sa gulat. Si Adrian naman ay natigilan at napatingin nang mariin kay Sofia. Nagtataka siya kung saan nakuha ng dalaga ang mga sagot na iyon. Hindi ito ang nakasulat sa kontrata! Ang usapan nila ay sasabihin nitong galing siya sa isang simpleng pamilya ng mga guro sa probinsya.Sumingit si Chloe na may halong sarkasmo, "Kung anak ka ng bilyonaryo, bakit hindi ka namin kilala? At bakit mukha kang... alam mo na, gipit?"Ngumiti si Sofia, isang ngiting may halong pait ngunit puno ng dignidad. "Dahil iniwan namin ang lahat. Pinili namin ng ina ko na mamuhay nang tahimik at simple malayo sa kanya. Para sa akin, walang kuwenta ang yaman kung ang taong nagpapakain sa iyo ay walang puso at kayang ipagpalit ang sariling pamilya."Lalong nagtaka si Adrian. Napansin niya ang totoong emosyon sa mga mata ni Sofia—ang galit, ang sugat, at ang labis na paninindigan. Napagtanto ni Adrian na hindi nag-imbento si Sofia. Ang mga sagot nito ay ang buong katotohanan tungkol sa dati nitong pagkatao na hindi niya alam."Napakalalim ng iyong pinagdaanan, Sofia," malambot ang boses na sabi ni Donya Elena, ang ina ni Adrian. Hinawakan niya ang kamay ng dalaga. "Hinahangaan ko ang tapang mo na iwan ang yaman para sa kapayapaan. Ikaw ang tamang babae para sa anak ko.""Salamat po, Donya Elena," sagot ni Sofia, habang ramdam niya ang mariing titig sa kanya ni Adrian mula sa gilid.Tahimik na tinapos ng pamilya ang pagkain, habang si Roberto at Chloe ay halatang napahiya at hindi na nakaimik. Pero para kay Adrian, alam niyang marami siyang dapat itanong kay Sofia pagkatapos na pagkatapos ng hapunang ito.

Bago pa man makapag-usap nang masinsinan sina Adrian at Sofia tungkol sa mga sagot ng dalaga, biglang bumukas nang malawak ang malaking pinto ng silid-kainan. Pumasok ang isang matandang lalaki na nakaupo sa isang mamahaling wheelchair, na itinutulak ng isang pribadong nars.Si Don Alejandro. Ang lolo ni Adrian. Ang taong may hawak ng buong kayamanan ng pamilya.Kahit bakas sa mukha nito ang katandaan at ang malubhang sakit, napakatatalas pa rin ng kanyang mga mata. Biglang natahimik ang buong silid. Agad na tumayo si Roberto at si Chloe na tila ba natakot sa presensya ng matanda."Lolo," tawag ni Adrian habang mabilis na lumapit upang alalayan ang matanda.Hindi sumagot si Don Alejandro. Sa halip, iginala niya ang kanyang paningin at dumiretso ang tingin kay Sofia. Tinitigan niya ang dalaga mula ulo hanggang paa. Kapansin-pansin ang natatanging ganda ni Sofia sa kanyang pulang damit, ngunit ang mas nakakuha ng pansin ng matanda ay ang tuwid na tindig nito at ang mga matang walang bakas ng takot."Ito ba ang babaeng pakakasalan mo, Adrian?" maugong ang boses na tanong ng matanda."O-opo, Lolo. Si Sofia po," sagot ni Adrian.Gumulong ang wheelchair ni Don Alejandro papalapit kay Sofia. Huminto ito sa mismong harap ng dalaga. Tumingala ang matanda kay Sofia at sumuri nang mariin."Narinig ko ang mga sinabi mo kanina bago ako pumasok," panimula ni Don Alejandro. "Sabi mo, anak ka ng bilyonaryo na umalis sa karangyaan para sa kapayapaan. Isang malaking kahangalan ang iwanan ang pera. Ang pera ay kapangyarihan. Sigurado ka bang hindi mo lang ginagamit ang apo ko para makabalik sa marangyang buhay?"Naramdaman ni Sofia ang lamig ng pawis sa kanyang kamay, ngunit hindi niya ipinakita ang kaba. Ngumiti siya nang bahagya—isang ngiti ng isang tunay na anak ng bilyonaryo na marunong magbasa ng laro ng mga mayayaman."Don Alejandro, kung pera lang po ang hinahabol ko, mas madali pong balikan ang ama ko na may mas malaking ari-arian ngayon," buong tapang na sagot ni Sofia. "Nandito ako dahil kay Adrian. At para sa akin, ang tunay na kapangyarihan ay ang kakayahang mabuhay nang may dangal, mayaman ka man o mahirap."Katahimikan ang sumunod. Pigil-hininga si Adrian sa tabi. Ngunit pagkalipas ng ilang segundo, biglang humalakhak nang malakas si Don Alejandro. Isang malalim at masayang tawa."Hahaha! Napakagaling!" ani Don Alejandro habang pumapalakpak ang matatandang kamay. "Matagal na akong walang nakakasalubong na may ganyang katapangang sumagot sa akin. Adrian, tama ang pili mo. Ang babaeng ito ay may dugong maharlika at hindi basta-basta mapatutumba ng kahit sino."Tumingin ang matanda kay Roberto at Chloe na ngayon ay nangingitim na sa galit at inggit."Gusto ko siya para sa iyo, Adrian. Sisimulan na natin ang paghahanda para sa kasal," huling saad ng matanda bago hinarap muli si Sofia na may kasamang paggalang.

Matapos ang naging pahayag ni Don Alejandro, nagpatuloy ang kaunting usapan sa hapag-kainan. Halatang hindi matanggap ni Roberto ang mabilis na pagtanggap ng matanda kay Sofia."Papa, baka naman nagmamadali tayo?" subok pa ni Roberto habang pilit na ngumingiti. "Hindi pa natin lubos na kilala ang babaeng ito. Baka may mga itinatago siyang sikreto."Tumingin nang matalim si Don Alejandro sa kanyang amain. "Ang isang bilyonaryo ay marunong tumingin sa mata ng sinungaling, Roberto. At ang nakikita ko sa mga mata ni Sofia ay katapangan, hindi kasakiman. Tapos na ang usapan."Dahil sa takot, hindi na nakaimik si Roberto at si Chloe. Matapos ang tanghalian, nagpahinga na si Don Alejandro. Lumapit naman si Donya Elena, ang ina ni Adrian, kay Sofia na may malapad na ngiti."Sofia, iha, halika. Ipapasyal kita sa loob ng mansyon habang may inaasikasong tawag si Adrian sa kanyang opisina," paanyaya ng mabait na ina.Sumama si Sofia kay Donya Elena. Habang naglalakad sila sa mahabang pasilyo na puno ng mga mamahaling painting, masayang nagkwento ang ina tungkol sa kabataan ng binata."Alam mo, napakaseryosong bata niyan ni Adrian noong lumalaki siya," natatawang kwento ni Donya Elena. "Palaging libro ang hawak. Hilig na hilig niya ang magpatugtog ng pyano kapag malungkot siya, at paborito niya ang karera ng mga lumang kotse. Pero kapag nagmahal 'yan, ibinibigay niya ang lahat."Nakinig nang mabuti si Sofia. Kahit peke ang kanilang relasyon, nakaramdam siya ng interes na kilalanin pa ang guwapong bilyonaryo.Ngunit habang naglalakad, napadpad sila sa dulo ng pasilyo sa ikalawang palapag. Huminto sila sa harap ng isang nakasarang pinto na medyo may alikabok na—isang tila abandunadong kwarto. Bahagyang nakabukas ito kaya pumasok ang kanilang tingin sa loob.Nanlaki ang mga mata ni Sofia sa kanyang nakita. Sa gitna ng madilim at tila hindi na ginagamit na silid, may isang napakalaking larawan na nakasabit sa dingding.Larawan ito ng isang napakagandang babae na may mahabang buhok at matamis na ngiti.Napabuntong-hininga si Donya Elena nang makita ang tinitingnan ni Sofia. Lumungkot ang mukha ng ina."Iyan si Bianca," bulong ni Donya Elena. "Ang dating nobya ni Adrian. Siya ang unang babaeng minahal nang lubos ng anak ko. Ngunit iniwan niya si Adrian ilang taon na ang nakakaraan para manirahan at magtrabaho sa ibang bansa."Tinitigan ni Sofia ang larawan. Nakaramdam siya ng kakaibang kurot sa kanyang puso. Ngayon ay alam na niya kung bakit ganoon kalamig, kaseryoso, at katigas ang puso ng guwapong bilyonaryong si Adrian. Mayroon pa rin pala itong sugat na hindi naghihilom dahil sa babaeng nasa larawan.