“พอใจยัง นายกลับไปได้แล้วฉันอยากนอน”
“รีบไล่เพราะกลัวฉันจะทำอะไรเธอหรือไง” เสียงทีเล่นทีจริงเอ่ยพร้อมกับทำนัยน์ตาหื่นนิด ๆ ก้าวช้า ๆ เข้าหาหญิงสาวเป็นจังหวะเดียวกับที่เธอเป็นฝ่ายค่อย ๆ ถดถอยหลังช้า ๆ จนกระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับกำแพงเย็นเฉียบไม่สามารถหนีได้อีก
“หลีกไป นายตัวเหม็นชะมัด” เธอไม่กล้าสบตาเขาตรง ๆ อ้างว่าเหม็นทั้งที่ตัวเขาหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงถึงแม้จะเพิ่งออกมาจากร้านอาหารก็เถอะนะ
“เหม็นแล้วไง ฉันเคยทำเธอครางทั้งคืนมาแล้ว”
ขวับ!
ดวงตาคู่สวยเงยมองคนพูดคอแทบเคล็ด “เคยอะไร ฉันกับนายไม่เคยมีอะไรกันสักหน่อย อย่ามาขี้ตู่”
“ใช่เหรอ”
“เออดิ” เอ่ยจบเธอก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่าไม้ยั่วใช้กับเขาได้ผล ใบหน้าสะสวยยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะคิดในใจ
‘อัญเชิญวิญญาณนางยั่วจงมาสิงสถิตในตัวฉัน’
องค์ลงปุ๊บมือบางก็ยกคล้องคอชายหนุ่ม ดวงตาคมกริบถึงกับเบิกกว้างไม่นึกไม่ฝันจู่ ๆ เธอจะเปลี่ยนท่าทีจากระต
