“ฉันถูกใส่ร้ายนะคะ” ร่างบางโพล่งเมื่อชายหนุ่มพาเข้ามาในห้องทำงาน ความโอ่อ่าความกว้างขวางทำให้รู้โดยอัตโนมัติว่าต้องเป็นห้องของประธานบริษัท
“เรื่องอะไร” เขาถามขณะที่วางเธอลงบนโซฟาตัวยาวสีเทาอย่างเบามือ
“เรื่องน้องสาวของคุณ”
สีหน้าคนฟังเปลี่ยนเป็นแน่นิ่ง ก้าวไปนั่งเก้าอี้ถัดไปอีกตัว “เธอจะโกหกอะไรอีก”
“ฉันไม่ได้เป็นคนวางยาเธอนะคะ”
“แต่ที่ฉันเห็นในกล้องวงจรปิด เธอคือคนที่ยื่นแก้ววอดก้า”
“ถ้าคุณดูในกล้องงั้นก็เลื่อนไปก่อนหน้านั้นสิ เพื่อนของฉันเป็นคนบอกให้เอาวอดก้าไปให้น้องสาวคุณ”
“จะบอกว่าเพื่อนสนิทของเธอเป็นคนทำ”
“ใช่ค่ะ เธอชื่อปราย นางเอกดังคนนั้นแหละ”
“พวกเธอทะเลาะอะไรกันหรือเปล่า ไม่งั้นอยู่ ๆ จะมาใส่ร้ายกันเองทำไม”
“ไม่ได้ทะเลาะค่ะ มันหลอกใช้ฉันตั้งแต่แรก โกหกแถมยังเห็นฉันเป็นนังโง่ หล่อนหลอกลวงมิตรภาพที่ฉันมอบให้” พอพูดถึงเรื่องนี้ดวงตาคู่สวยก็คลอเบ้า กระพริบตาปุ๊บน้ำสีใสก็ไหล
