หลังจากนั้นเซี่ยอันหนิงก็พูดต่อ “ในเมื่อเจ้าเป็นพี่รอง เมื่อพี่ใหญ่ของเจ้าออกไปทำงาน เจ้าก็จงดูแลน้อง ๆ แทนเขาให้ดี เข้าใจหรือไม่”
“เข้าใจขอรับ”
พวกเด็ก ๆ กล่าวขอบคุณเซี่ยอันหนิงกับเหยาเฟยอีกครั้งก่อนที่จะเดินออกไปจากร้านขายผ้าไปด้วยความสุข
ท่านอ๋องสามมองดูแม่นางน้อยไปก็อดที่จะยกยิ้มที่ริมฝีปากไปด้วยมิได้ เขาเริ่มรู้สึกสนใจนางมากขึ้นเสียแล้ว เห็นการกระทำของนางก็ยิ่งเน้นย้ำให้เห็นว่านางเป็นคนที่ดีจริง ๆ และท่าทางการต่อสู้ของนางก็สะดุดตาเขาเป็นอย่างมาก
ตั้งแต่ฝึกวรยุทธมาก็ไม่เคยเห็นการต่อสู้ในตำราไหนเป็นเช่นนี้มาก่อนเลย โดยเฉพาะท่าจับบุรุษทุ่มนั้นช่างน่าสนใจยิ่งนัก
เขาเดินกลับไปที่ร้านขายซาลาเปาเพื่อพูดคุยอะไรบางอย่างครู่หนึ่ง จากนั้นก็บอกลาท่านเจ้าเมืองแล้วจึงขึ้นม้าควบออกจากบริเวณตลาดไป
เมื่อกล่าวอำลากับพี่สาวเฟยเหยาที่ร้านขายผ้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เซี่ยอันหนิงก็นึกขึ้นได้ว่านางเ
