เมื่อท่านอ๋องสามมาถึงที่ใต้ต้นไม้ก็พักหายใจหอบแรง เขาเสียเลือดไปมาก ลูกธนูปักอยู่บนหัวไหล่ของเขา อีกทั้งที่หน้าท้องยังมีรอยดาบเฉือนอีกหนึ่งรอย แต่ด้วยความที่เขาเป็นแม่ทัพที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี อาการบาดเจ็บนี้จึงยังไม่สามารถคร่าชีวิตของเขาได้ แต่การเสียเลือดมากก็สร้างปัญหาให้เขาไม่น้อย
เขาค่อย ๆ ใช้มือดันต้นไม้เพื่อพยุงให้ร่างกายตนเองนั่งลง ทั้งเนื้อทั้งตัวเขามีผงยาสมานแผลติดตัวมาก็จริงแต่ก็มอบให้ทหารที่ติดตามมาไปหมดแล้ว เพราะทหารเหล่านั้นบาดเจ็บมากกว่าจึงมีความจำเป็นต้องใช้มากกว่าเขา ซึ่งบาดแผลหลัก ๆ แค่ที่หัวไหล่และหน้าท้องเท่านั้น เขายังพอทนได้
เนื่องจากก่อนออกมาเขาต้องปลอมตัวเป็นชาวบ้านจึงเตรียมยาติดตัวมาไม่มาก อีกทั้งยังไม่ได้ใส่ชุดเกราะด้วย ก็เลยยากต่อการป้องกัน ร่างกายถึงได้รับบาดเจ็บขนาดนี้
เขาเอาผ้าโพกหน้าขึ้นมายัดใส่ปากกัดเอาไว้แล้วเอื้อมมือขวาไปพยายามดึงลูกธนูที่ปักอยู่บน
