D' Havoc : As Chaos Explodes

1 - (H)ydrogen

Kabanata I

Napabangon ako sa pagkakahiga nang rumehistro na naman sa isipan ko ang mga kahabag-habag na larawan.

Nightmares.

How long should I suffer with those? How long should I live with it? How long can I manage to bare with all those shits?

I sighed. "Breathe in Blaire. You can live all thru this." I mumbled trying to calm myself.

Tumayo ako at sinuot ang tsinelas ko. Lumabas ako ng kwarto ko at pumunta sa kusina upang kumuha ng tubig.

"Saan ka galing?"

I crossed my arms as Mievienne slowly walked in our house' door. Technically, bahay nila. Nakikitira lang naman kasi ako.

"Binabangungot ka na naman?" She diverted the topic.

I put my glass at the sink as I finished drinking water. Sumandal ako sa gilid ng refrigerator habang tinitingnan siya.

"Don't give me that look, Lai."

I laughed as I saw how her nerves get nervous. I furrowed.

"May ginawa lang ako sa labas!" Impit niyang sambit.

She better lower her voice nang hindi siya marinig ng mama niya.

"Sige n-"

"With Anwir?"

Napahinto siya sa paglalakad patungo sa kwarto niya dahil sa sinabi ko. Lumingon siyang nanlalaki ang mga mata.

"I'm n-not- no!"

I stared intently at her. "We have rules to follow in this city Miev, you know that."

Taranta siyang tumungo sa akin. "We're safe! Hindi naman kami na-- dakip. Shit."

I grinned. "Tungstenamo."

Umakyat ako sa taas patungo sa silid ko at nilagpasan siya.

"Hey Lai, wag namang ganyan! Secret lang natin to please?"

I rolled my eyes when she barged in at my room. Kahit bahay nila to wala pa rin siyang karapatang pumasok ng basta-basta sa kwarto ko.

"Get out."

She halted then pouted. "Ansamamo."

I scoffed. "Alas tres na ng madaling-araw yet your still outside lurking? Have you gone mad Mievienne?"

"Parang hindi sa ganitong oras tayo nagkita ah." Bulong niya habang nakayuko.

"Get out. Now."

She faced me and rolled her eyes at me. "Sumbong kita kay mama."

"Edi isumbong mo."

"Lai naman!"

"Ssshh. Ano ba?" Pinandilatan ko siya ng mata. "Get out already, will you? Let's talk about it later."

"Tsk. Selos ka lang eh."

"Excuse me!?"

She bafled. "Joke! Goodnight."

Marahas kong pinunasan ang pisngi kong dinampian niya ng halik. "So gross."

I love you too!

Napailing ako nang sumigaw siya. Nakatanggap tuloy siya ng bulyaw galing sa mama niya.

Psh.

I seated at my bed and leaned at it's headboard. I took a deep breathe. Hindi na naman ako makakatulog nito.

Pero napangiti ako nang maalala ang tinuran niya kanina. It's been a decade since I survived the chaos. I never thought I could live this way ever. Akala ko makukulong ako hanggang buong buhay ko sa isang napakalamig na impyerno. Akala ko masusunog ako sa mga naglalayab nitong apoy.

But I guess miracle really exists.

God sent people to mend my soul.

Mievienne saved me. Anwir did. Tita Mauie resuscitated me.

And I am more grateful to be with them this day and in the next years. I better stuck in a place where no one knows who am I for me to secure my safety. I should not let any fear shuttered my system ever again.

Anong ingay ba yan Mievienne!?

Pinikit ko ang mga pagod kong mata nang marinig ang sigaw ni Tita sa pasaway niyang anak.

Sorry ma! Labyu!

Anak ng. Matulog ka na nga!

I chuckled as I drowned myself with my thick blanket and pillow. "Thank you for lending them to me." I prayed as I deluged myself a break.

"Sleepwell, Blaire." I whispered as I felt a drowsy.

Better not worry for tomorrow.

"Gising na señorita!"

Potassium!

"Ano ba!?"

Napatayo ako sa pagkakahiga nang makaramdam ako ng lamig sa katawan. I glared at her when I saw how messy I am.

"H-happy birthday?"

I groaned. "Gandang bungad."

Happy Birthday to you...

Napatingin ako sa pintuan ng kwarto ko nang may pumasok dito. "What the helium."

Happy Birthday to you...  Happy birthday! Happy birth-

"Thanks." I coldly stared at them.

"Bakit basa ka?"

Walang gana kong tinapunan ng tingin si Tita nang magtanong siya.

"Mievienne!"

"Ma! It's not me- I mean sabi mo gisingin ko siya!"

I stepped forward to Anwir and blew the candle at the cake he was holding. He mouthed happy birthday and sweetly smiled at me. I just ignored him and left them there as I enter at my comfort room.

"Hindi ko naman sinabing sabuyan mo nang tubig! Anak-"

"Ako ni Mauiencia at Arturo! Ma naman, I was just doing my task that you assigned."

I heard Anwir's laughter when her friend protested. "That wasn't the task Miev."

"Ewan ko sa inyo!"

Kasabay nang paglabas ko galing sa banyo ang paglabas nila sa kwarto ko.

"Date tayo mamaya." Anwir winked at me.

"Ayoko nga."

He laughed as I reacted in a bratty way before he left the room.

I checked myself twice at the mirror beside my bed when they all left. Hinawi ko ang mga hibla ng buhok na humaharang sa mata ko. I brushed my hair and tied it in a bun.

Mataas na masiyado ang buhok ko. Hanggang beywang ko na ito. Should I cut it? Nagiging hassle na kasi. Makapal pa naman din.

Binuksan ko ang kurtina sa bintana ko nang marinig ang tilaok ng mga manok ng kapitbahay namin. Ngumisi ako.

"Hindi ko naman talaga birthday ngayon eh."

Lumabas ako ng kwarto at tinungo ang kusina sa baba. Malaki ang bahay nila Mievienne. Kahit dalawa lang silang nakatira rito noon, they still managed to maintain the brightness of their home. Yung papa kasi niya nasa abroad nagtratrabaho. She was occupying her dad's room since then. Kaya nasa kwarto niya ako tumutuloy.

Kwarto niya, oo. But that was before. Sabi ni Tita Mauie, I can freely access everything in their house. What's Mievienne's property was also mine.

I smirked when I remembered how mad she were back then at her mom. Napakabait daw masyado ni Tita sa akin. Mas napagkakamalan daw ng iba na ako ang kinalakihang anak nito kesa sa kanya.

"Magtatampo na talaga ako sayo, ma."

Umupo ako sa tabi ng babaeng nagmamaktol sa harapan ng pagkain. Binatukan siya ni Tita dahil sa inasal niya.

"Umayos ka nga." Sita ko.

"Sorry." Maingat niyang kinuha ang kanin sa gilid niya at ibinigay ito sa akin.

I smiled. Ganyan siya karupok.

I lend it back to her without saying thank you. Nainis siya lalo dahil dun.

"Ang attitude nitong anak mo ma ha." Asar niyang sambit sa nanay niyang kumakain sa harapan namin.

"Just eat, Mievienne."

Magrereklamo pa sana siya pero nang makitang nakatingin sa kanya si Anwir ay ngumiti na lamang siya at tumango.

Psh.

Hindi ko tuloy maiwasang pagtaasan siya ng kilay. She can't hide a secret from me. Halos sampung taon na kaming magkasama no! She can't lure me.

"What?" Pinandilatan niya ako ng mata kaya sinipat ko siya ng mabuti.

"Umayos ka babae." I hissed na siyang binalewala niya lamang.

"You two, stop arguing." Natatawang bulong ni Anwir nang lumabas si Tita ng bahay pagkatapos niyang kumain. She has some errands to do so.

"Si Lai ang pagsabihan mo." Padabog na tumayo si Mievienne at kinuha ang plato niya. Nilagay niya ito sa lababo.

"Puro na lang ako ang mali."

Anwir and I both gasped in disbelief when she walked out.

We laughed. "Problema nun?"

Napailing ako at tinungo ang lababo. Nagsimula akong maghugas ng pinagkainan namin.

I'm not doing this to pay their kindness they are giving to me, I am doing this because I wanted to, not for a pay back.

"Sundan mo." I glanced at him when he didn't moved. Isang pilyong ngiti ang iginawad niya sa akin habang lumalapit sa puwesto ko.

"Si Mievienne. Siya ang sundan mo."

Napahinto ako sa paghuhugas nang huminto siya sa gilid ko. "Bakit ako?" Inis kong inihagis sa kanya ang apron na ginamit ko at lumabas ng bahay.

"Para saan yun!?" Tawa niyang tanong nang sinabuyan ko siya ng tubig sa mukha.

Potassium nilang dalawa. Alam ko namang hindi lang pakana ni Mievienne yung kanina eh. Kasabwat siya dun panigurado!

"Ate Laira!"

I smiled at the kid who called my name. Lumapit siya sa akin at sinunggaban ako ng yakap. I chuckled.

"Ang bigat mo." Sabi ko at gumanti ng yakap.

Nakakagaan yumakap sa bata pramis.

"Si ate Miev po ba hinahanap niyo?"

Tumango ako. "You saw her?"

"Andun po!" Tiningnan ko ang direksyong tinuro niya. "Birthday niyo po pala ngayon? Happy birthday ate!"

I bit my lip and chose to give her a smile. "Thank you."

Iniwan ko siya sa tapat ng bahay nila at mabilis na tinakbo kung nasaan ang lukaret kong kaibigan.

Happy Birthday hija!

Happy Birthday Laira!

Hey, happy birthday!

I unbelievably looked at the lady at my side. "Bwisit ka talaga."

She grinned. "I know right." Tumingin siya sa mga taong nakaharap sa amin upang bumati sa akin.

"Punta ho kayo sa bahay mamaya ha! Babye!"

I smiled and thanked them before we exited. Mievienne joyfully clanged her arms at me and led the way back to our place.

"What do you think your doing, Ms. Guerra?"

"Nothing!" She innocently said. "I invited them over dinner. What's the problem with it?"

I keenly eyed her. "You better not do something stupid, bitch."

"Whatsoever, witch!" She flipped her short curly hair and entered the house before me.

Impaktang atom.

Pumasok ako sa loob ng bahay at nakitang nakaupo ang isang lalaki sa isa sa mga sofa sa sala. He's watching tv. Documentary episodes.

"Anong ginawa niya?" He asked without looking at me.

"May gagawin ka?"

He quickly glanced at me when I asked. "Why? Need help?"

I slowly nodded. "Yang kaibigan mo inimbita ang lahat ng tao dito sa Hydro!"

He amusingly stared. "She did!?"

Lumakad ako patungo sa kwarto nang magsimula siyang tumawa. Pinuntahan niya sa kwarto si Mievienne upang kausapin, pero puro tawa lamang ang naririnig ko galing sa dalawa.

Potassium.

Naligo na lamang ako at mabilis na nagbihis. She just wanted me to do the buying stuffs and cooking for tonight's event. Ganyan siya ka-demonyo.

"Ayan!" She exclaimed. "Kompleto na ba?" She scanned her checklist to review all the things we bought.  

"Let me." Anwir took all the bags I hardly carrying.

"Oh? Let her do it An."

I rolled my eyes at her phrase. Impaktang atom! Bwisit.

Imagine, we were lurking here at the market for more than two hours! Lahat ng pinamili namin- no! niya pala, ay sa akin ang hantong. Sa akin lahat! She really wanted to pissed me off.

Walang nagawa ang lalaki nang hatakin siya ng baliw naming kaibigan patungo sa isang flower shop.

Mievienne Aervy will always be Mievienne Aervy. Psh. A bitchy-brat. 

Umupo ako sa malapit na wooden bench sa labas ng flower shop. I was just looking at them from afar. They kept on arguing over something. Ang lalakas pa naman ng mga boses nila.

"Matagal pa ba yan?" Simangot kong bulong sa sarili.

"Roses are too clichè! Yung iba naman, Anwir." Reklamo niya rito. Anwir scratched his nape surrendering for an argument.

"Ang dami mong arte." Dinig kong usal nito sa katabi.

I c****d my head as I was examining them. Napangisi ako nang mapa-isip.

They really look like a couple. Isang babae na napaka-arte at lalaking napaka-pasensyoso pagdating sa babae. They are always like that.

Bagay naman sila.

Mievienne is a goddess itself. Maputi. May singkit na mga mata. She has those lovely brown eyes of her that makes her more attractive. At matangkad. She's 5'4, same as I.

"Tara?"

Napatayo ako nang makitang pareho silang lumabas sa shop. Miev smiled cheerfully as she was holding a bouquet of poenies. I looked at Anwir who helped me bringing the baggages.

"Hassle."

I laughed as he commented. Napatawa rin siya kalaunan. Napakamot na naman siya sa makapal at straight niyang buhok na kapareho ng kulay ng mga mata ko; abo.

Anwir Magnus was also sent from heaven. He's handsome, walang kokontra ron. Maputi rin siya kagaya namin, pero ako ang pinakamaputi sa aming tatlo. Pero siya naman ang pinakamatangkad sa lahat, he's 5'11. What would you expect in an athlete like him?

"Hassle pa nga." I sneered.

His chocolate colored eyes smiled at me. "Happy birthday." Natatawa niyang usal.

Potassium.

"Ang bagal niyo ha!"

Napailing ako nang punahin ni Mievienne ang paglalakad namin.

"Ikaw kaya magbitbit nito." I snorted.

"Ayoko nga." 

Nilagay ko sa likuran ng kotse ang mga pagkain at bagay na nabili namin at pumasok sa loob nito. Mabuti na lang talaga at sumama si Anwir. Kadalasan kasi kapag kaming dalawa lang, ako pa ang alalay, ako pa ang driver.

"What do you want as a gift?"

Napatingin ako sa harapan kung nasaan nakaupo si Miev. She loves to seat there kapag si Anwir ang driver. Pasikat parati. Pabebe pa.

"Hoy?"

I shrugged. "Don't bother. I just want a peaceful life." Sumandal ako sa inuupuan ko at pinikit ang mga mata.

"Edi lumayas ka na lang sa bahay kung gusto mo ng katahimikan."

Anwir laughed as she gagged.

I grinned as I faced her. "Why me? Ikaw yung magulo kaya ikaw ang lumayas."

She was caught off guard because of my statement. I laughed when she didn't open her mouth to speak.

"May nanalo na." The guy at her side joked.

"Ewan ko sa inyo!"

Pagdating namin nang bahay ay ipinasok kagad namin ang mga pinamili namin. After that, Tita and I helped to cook while Mievienne busied herself decorating at the sala. Si Anwir naman umuwi muna sa kanila. He needs to fed his pets.

Habang busy ang lahat sa kanya-kanyang gawain hindi ko maiwasang paglakbayin ang isipan ko.

After they found me, sila na ang kumupkop sa akin. Gumising na lang ako isang araw na malinis na ang katawan. Even my bruises and wounds were all healed. Ang masangsang kong amoy dulot ng dugo ko bago ako mawalan ng malay ay wala na rin.

I don't know how to react that time. Lalo na nang nalaman kong hindi pala sila talaga nakatira roon. They were just visiting their deceased friend.

Coincidence.

Coincidence yet I found it suspicious, that's why I doubted them at first. They send me here at their home far away from my hellish land. They send me home without knowing even just a single detail about me nor my name.

Wala akong maisip na ibang paraan para pagtakpan ang totoong pagkatao ko kaya I made a story. I faked my identity. I lied to them. And I still do.

I am lying to the people who trusted me the most. I am hiding my true me to the people who saved my life. At yun ang ikinababahala ko.

"Laira?"

Napakurap ako at napatingin kay Tita Mauie.

"Po?"

"You okay?"

I smiled as she worriedly asked. "More than okay, Tita."

"Mama."

I halted when she spoke.

"Mama mo ako, hindi lang basta Tita, okay?"

Mievienne hugged her mom and smiled at me. "Nakakadiri mang isipin na may kapatid akong panget pero sige na nga. Wag kang choosy, gaga!"

I joined the embrace and we laughed all together.

"Should I call you ate?" I teased.

"Yak! Kadirdir. Two months lang naman agwat natin!"

Napalakas ang tawa ko dahil sa sinabi niya. Kung tutuusin, isang buwan lang talaga ang agwat namin. I am older than her. Pero dahil nga wala silang alam tungkol sa akin, they insisted that my birthdate will be the date when they found me.

"Ano kaya ang totoo mong pangalan no?"

I stiffed as I heard her query.

"Sabi mo, Laira lang yung natatandaan mo diba? I wonder who really you are."

I faked a smile trying to calm my erratic heartbeat.

"You don't have plans to seek for the truth?"

Gulat akong napatingin sa kanya. I gulped trying to look for a right word to use.

"Hoy! Parating na yung mga bisita, wala pa rin kayong pagkaing naihahain!"

"Oh shoot."

Napahinga ako ng malalim dahil sa pagsulpot ni Anwir. I tensely looked at him. He arched his well-formed brow. 

"Get dress, birthday girl."

Napangiwi ako dahil sa ginamit niyang salita.

Okay na sana eh.

"Tungstenamo." Mura ko at umakyat ng hagdan patungo sa kwarto ko.

"Girl? Yak! Gurang na yan hoy! Bente-uno na. Iww!"

Narinig ko ang malakas nilang tawa bago ko sinarhan ang pintuan ng aking silid.

"Gurang your ass!"

Kinuha ko ang pulang damit sa aparador ko at inilagay ito sa kama. Miev picked it for me. It was a long-sleeve turtled-neck dress na hanggang tuhod ang haba. May hugis puso sa harapan ng blusa na siyang magpapakita sa maputi kong dibdib. Pati sa likurang bahagi ay makikita rin ang makinis kong kutis.

Potassium.

"Gagawin niya ba akong pornstar?"

Inis akong dumako sa banyo at naghilamos at nagpunas. Tinanggal ko ang tali sa buhok ko at hinayaan itong dumaosdos pababa. Dahil sa palagi ko itong binubugkos ay kumukurba na ang hulihang bahagi nito.

"Bilis, señorita! Ang bagal ha, pa-peteks masyado!?"

Mabilis kong hinubad ang damit ko nang walang pag-aalinlangan dahil sa sigaw ng bruha. Kinuha ko ang damit sa aking higaan at sinilip ang sarili sa salamin. Napatigil ako sa paghinga nang makita ang markang pilit bumubuhay sa mapait kong nakaraan.

I gloomy touched the scarred painted at the left side of my breast near at my shoulder. I calmed myself and closed my eyes trying to bury all the nightmares in hell.

"Get lost."

"Sino?"

Gulat akong tumalikod.

"Shit."

Mabilis akong tumalikod habang yakap ang sarili. "Potassium ka, Anwir!"

"Sorry!"

Nang masigurong ni-lock niya ang pintuan ay mabilis akong nagpalit ng damit. I yelped when I recalled what happened earlier.

"I didn't saw your little boobs!"

I groaned and walked fastly to the door. Nakangisi siyang tumingin sa suot ko patungo sa dibdib ko.

I punched his face that made him flinched in pain.

"Hindi ko naman sinasadya, Lai!"

Gigil akong nakatingin sa kanya habang namimilipit siyang nakahawak sa mukha niya.

"Aray. Putcha, ang sakit mo talagang manuntok!"

"Shutakels! Bakit hindi ka pa ready, Laira señorita!?"

I glared at Anwir before turning to Mievienne. Pumasok ako ulit sa kwarto ko upag mag-ayos. Pero bago ako tuluyang tumuloy ay sinipa ko ang paa ng asungot na lalaking nakaharang sa daan.

"Anong ginawa sayo ni Anwir?" She curiously asked.

I zipped my lips and decided not to talk. Ayoko ngang sabihin no!

Pinatayo niya ako sa pagkaka-upo nang matapos niya akong lagyan ng konting kolorete sa mukha. She also curled my long hair. Pinasuot niya rin sa akin ang kwintas na ineregalo niya sa akin nung nag-18 kami.

I smiled at her. Pareho kami ng suot at ayos.

"Ganda ko!"

Bwst.

"I mean ang ganda natin." She laughed. "Tara na! Nagugutom na ako."

Mabilis ko namang sinuot ang black stilleto ko at lumakad pababa. Pero napahinto ako nang maramdamang hindi siya sumunod.

"Hoy?"

"Laira."

I frowned when I saw how emotional she was as she uttered my name.

"What now, Aervy?"

Mas tumaas ang kurba ng kilay ko nang lumapit siya sa akin habang tumitila ang luha niya. Nataranta ako.

"Helium. Anong problema mo?" I stepped closer to her and gapped her face to wiped out the wet on her cheeks.

"Aren't you tired of hiding?"

I felt a big thunder that made my heart to stop from beating. Nanginginig kong ibinaba ang kamay ko.

"How long will you disguise yourself just to avoid them? Hanggang kailan ka matatakot na harapin sila, Blairelaidy?"

Napaatras ako at gulat na tumingin sa kanya.

Blairelaidy.

"You k-knew?"