KABANATA 16 —
“Welcome to hell, Agent.”
Tahimik ang paligid. Pero sa veranda ng guesthouse, parang may sariling bagyo ang dalawang taong nakaupo roon. Sa mesa sa pagitan nila, nagkalat ang blueprint ng mansion, listahan ng mga tauhan ni Kennedy Wong, at ilang confidential files na hindi basta-basta napupunta sa kamay ng iba.
Si Seven, nakasandal sa upuan, ang mga mata’y seryosong sinusuri ang mapa. Si Kinette naman, nakayuko, hawak ang marker at nagmamarka ng ilang pangalan sa listahan. Sa bawat tanda, may kasamang bilin at warning.
“Dito. East wing. Weak spot sa security,” sambit ni Seven habang tinuturo ang isang bahagi ng blueprint. “Pero double guarded. Malalapit kay Kennedy ang mga tauhan dito, right?”
“Right,” sagot ni Kinette, diretso ang tono. “Mga tauhan ng daddy ko na parang aso sa loyalty. Pero kung tama ang basa ko, may isa diyan na puwedeng hilahin sa side natin — kung tama ang approach mo.”
“Who?” tanong ni Seven, lumapit para tingnan ang tinuro ni Kinette.
“Mr. Liem.” Kinagat ni Kinette ang loob ng pisngi niya, sinikap pigilan ang galit. “Mukhang loyal sa daddy ko, pero lubog sa utang. At ang masama, may utang din sa mga kalaban ng daddy ko. Kung makuha natin ang leverage, bibitaw ‘yan.”
“Debt is leverage,” sagot ni Seven, tumango. “Good call, Kinette. Pero kailangan smart ang galaw natin. We can’t spook him. Hindi puwedeng obvious na tinatarget natin siya.”
Umirap si Kinette. “Alam ko na ‘yan. Hindi ako rookie sa ganitong laro, Seven. Don’t mansplain this to me.”
Napangiti si Seven, kahit seryoso ang usapan. “Fine. Tigress mode on na naman. Just making sure we’re on the same page.”
Nagkatitigan sila. Si Seven, steady. Si Kinette, matalim ang mata. Hanggang sa ngumiti ng matamis pero may bahid ng yabang si Kinette. “Welcome to hell, Agent. Let’s burn this empire down.”
Huminga nang malalim si Seven, saka tumayo. “Then let’s map out the first move. Alam natin ang target. Alam natin ang weak points. Ang tanong — paano natin sisimulan ang palabas na to?”
Sumandal si Kinette, kunwa’y nag-iisip, pero sa loob-loob niya, malinaw na malinaw ang plano. “First move? We sell the relationship. Ikaw ang boyfriend na hindi kayang tiisin ng daddy ko. Ako ang anak na sa wakas, may sariling desisyon na sinusunod.”
“Boyfriend,” ulit ni Seven, parang nilulunok ang konsepto. “So we act sweet. Public display of affection. Holding hands. Pa-cute sa harap ng tao.”
“Yeah. That’s your role. Good luck, Agent,” tukso ni Kinette, sinadya niyang paglaruan ang tono niya. “Just don’t fall for me. Complications are the last thing I need.”
“Trust me,” balik ni Seven, malamig ang ngiti. “You’re not my type.”
Napangisi si Kinette. “Good. Mas madali ang trabaho.”
Lumapit si Seven, kinuha ang marker sa kamay ni Kinette at nag-mark din sa mapa. “Tomorrow, we start. We build the act. Slowly. We bait Mr. Liem, then break him.”
Tumango si Kinette. “At ako ang bahala sa damage control kung sakaling may magduda. Don’t underestimate my network, Seven. I know this mansion better than anyone. Lahat ng sulok, lahat ng patibong, kabisado ko.”
“Then I guess we’ll make a good team,” sambit ni Seven, tinitigan siya. “As long as you stick to the plan. Walang solo flight, Kinette. Kapag lumihis ka, both of us go down.”
“Same to you,” matatag na sagot ni Kinette. “One wrong move, Agent, and I’ll take you down myself.”
—
Ang ganda ng build-up mo, kaya heto — dudugtungan ko ang kabanata at idadagdag kung paano nila sinimulan ang bitag kay Mr. Liem, natural ang Taglish at mafia-agent ang tono. Detailed, matalas, at may tension. Narito ang karugtong ng KABANATA 16:
---
Kinabukasan.
Mainit ang araw, pero malamig ang simoy ng tensyon sa loob ng private garden ng mansion. Doon pinili nina Kinette at Seven na gawin ang "casual meeting" kuno — isang set-up para kay Mr. Liem.
Nasa isang marble table sila, may kasamang tea set at ilang paperwork na parang simpleng business talk lang. Pero sa likod ng bawat salita, may plano na tinatahi.
Dumating si Mr. Liem, bitbit ang leather folder niya, at bahagyang pawisan. “Ms. Kinette, Mr. Seven... I wasn’t expecting this invitation.”
Ngumiti si Kinette, pero ang ngiti niya’y matalim. “Exactly, Mr. Liem. That’s the point. We want this private.”
Umupo si Liem, halatang nag-aalangan. “Is there a problem?”
Nagkatinginan sina Seven at Kinette. Si Seven ang unang nagsalita, malamig ang boses. “Wala naman. Actually, we just wanted to talk... about opportunities. And risks.”
Napalunok si Liem. “Opportunities? Risks? Hindi ko po yata maintindihan.”
“Don’t play dumb, Mr. Liem,” sabat ni Kinette, tahimik pero matalim ang tono. “I know about your debts. Yung mga pinangako mong babayaran last quarter, yung utang mo sa casino ng mga tao ni Uncle Chang, pati na yung mga hindi mo inireport kay Daddy.”
Biglang namutla si Liem. “M-Ms. Kinette, I can explain—”
Kinindatan siya ni Seven, pero walang bakas ng saya. “You don’t have to explain. We’re not here para i-report ka. We’re here para bigyan ka ng chance.”
“Chance?” halos pabulong ang tanong ni Liem.
Tumango si Kinette. “Yes. A chance to pick the winning side. Alam ko, Mr. Liem, napapansin mo na rin. Things are shifting. My father... he’s not as invincible as he used to be. And when things fall apart, saan ka pupulutin?”
Nanlaki ang mata ni Liem. “Ms. Kinette... mahal ko ang tatay mo. Matagal na akong naglilingkod—”
“Exactly,” putol ni Seven, malamig ang tingin. “Matagal ka nang naglilingkod. And what has that given you? Utang na hindi mo mabayaran. Takot na hindi mo masabi kahit sa pamilya mo.”
Lumingon si Kinette sa agent, saka bumalik ang titig kay Liem. “We’re offering you protection. A way out. And all you need to do... is listen. Help us. And we’ll make sure when the empire crumbles, you’re still standing.”
Tahimik si Liem, kita sa mukha ang gulo at takot. “P-Pero paano? Anong kailangan niyo sa akin?”
Nag-abot ng papel si Seven — isang maliit na listahan. “Names. Schedules. Who handles what. Sino ang most trusted. Sino ang may lihim na galit. We don’t need you to betray him yet. We just need the cracks.”
“Think about it,” dagdag ni Kinette. “You help us now, or you sink with him. Your choice.”
Tumayo silang dalawa, iniwan si Liem na tulala sa kinauupuan. At sa bawat hakbang nila palayo, alam nilang nagsimula na ang bitag — at ang unang piraso ng chess game ay gumagalaw na pabor sa kanila.