สาวน้อยที่มีแค่ผ้าขนหนูห่มกายยืนหันรีหันขวางอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
“ยืนทำอะไรอยู่”
“ดา ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ดายืมเสื้อผ้าพี่ก่อนได้มั้ยคะ”
“อืม เอาสิ”
“เสื้อผ้าผู้หญิงพวกนี้ของใครหรือคะ” ดารินถามขึ้นเมื่อเปิดตู้ของเขา
“ของ…. ญาติพี่เองเขาเคยมาค้างที่นี่แล้วทิ้งไว้”
ญาติเหรอ? แต่ดูแล้วไม่น่าใช่ของคุณอร ดารินคิด
“ว๊ายยยย พี่จะทำอะไรคะ” ดารินร้องเสียงหลงเมื่อถูกสามีหนุ่มจู่โจมอุ้มเธอลอยมาวางบนโต๊ะเครื่องแป้ง
“เปลี่ยนใจแล้ว ไม่ให้ยืมแล้ว คืนนี้ก็แก้ผ้านอนนี่แหละ” พูดจบก็ดึงผ้าขนหนูของเธอออกทันที
“พี่ภาค อย่าค่ะ” ดารินพูดพลางเอามือมาปิดหน้าอกไว้
“ถ้าเรียกพี่ภาคอีก จะกัดให้ลิ้นขาดเลย” สามีหนุ่มพูดขู่ก่อนจะก้มมากัดปากเธอเบาๆ ก่อนจะเลื่อนไปงับหูเธอและไต่เลื้อยลงไปตามคองามระหง ขบเล่นหยอกย้อจนเนื้อตัวเริ่มแดง
“พี่คิน อย่าทำดาค่ะ ดาไม่สบายอยู่นะคะ” สาวน้อยร้องห้ามเสียงกระเส่า
“ไหนว่าดีข
