กริ๊งงงงงงงงง
เสียงโทรศัพท์ของดารินดังขึ้นอยู่นาน สาวน้อยพลิกดูหน้าจอเมื่อเห็นว่าเป็นสายของใครโทรเข้ามา เธอก็กดตัดสายทิ้ง คว่ำหน้าจอแล้วลงไปฟุบตัวนอนอีกครั้ง โดยไม่สนใจมือถืออีกเลย
ติ๊งต่องงงง ปัง ปัง ปัง เสียงออดดังขึ้น พร้อมกับเสียงทุบห้องรัวๆดังเข้ามา สาวน้อยในชุดนอนบางลุกขึ้นงัวเงียเดินมาเปิดประตู
“แต่งตัวแบบนี้ออกมาเปิดประตูเหรอห๊ะ ดาริน” สาวน้อยสะดุ้งโหยงกับเสียงนั่น เบิกตาโพลงมองเขา ก่อนจะรีบเอามือมาปิดหน้าอกเพราะชุดนอนมันบางจนเห็นข้างในหมดแล้ว
“ไม่ทัน แล้วล่ะแม่คุ๊ณ” พูดจบก็รีบดันร่างของสาวตัวเล็กเข้าไปในห้อง เพราะกลัวว่าใครจะผ่านมาเห็น
“พี่ภาค มาทำไมเนี่ย เมื่อวานดาบอกแล้วไงว่าห้ามมาที่นี่อีก”
“ก็ไม่ได้อยากมาหรอกนะ แต่ฉันโทรหาเธอแล้วเธอตัดสายฉันทิ้ง”
“…… แล้วจะโทรมาทำไม เช้าขนาดนี้ล่ะ”
“ลืมหรือไง วันนี้ฉันบอกแล้วไงว่านัดเซ็นต์สัญญา หรือเปลี่ยนใจให้ป้าเธอนอนคุกแล้ว”
“…..
