บทที่ 24 PK.
แสงแดดอุ่นๆของเช้าวันใหม่ สาดส่องเข้ามาในห้องนอน ทำให้ร่างบางเปลือยที่กำลังขดตัวหลับสบายอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่นหนานั้น ค่อยๆลืมตาหนักๆ อาการเมาค้างทำให้เธอรู้สึกปวดศีรษะจนไม่อยากลุกออกจากเตียงนุ่ม เวลาล่วงเลยไปเกือบชั่วโมง เมื่อสติกลับเข้าร่างอีกครั้ง เธอก็นึกขึ้นได้ว่า
“สายแล้วววว โอ้ยยทำไมปวดหัวแบบนี้” เธอดีดตัวลุกขึ้นนั่งรีบคว้ามือถือมามองเวลา
“ทำไม พี่คินไม่ปลุกเลยอ่ะ” สายตากวาดไปทั่วห้อง จนตอนนี้แน่ใจแล้วว่า สามีหนุ่มไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว มีแค่โน้ตที่เขาแปะไว้
พี่ไปออฟฟิศนะ วันนี้เราไม่ต้องไปทำงาน นอนอยู่ห้องนี่แหละ ตอนเย็นจะมารับไปดินเนอร์ แต่งตัวสวยๆนะ
“จะแต่งตัวสวยๆ ได้ไง ที่นี่แทบจะไม่มีเสื้อผ้าของเราเลย มีแค่ยีนส์ตัวเดียวที่ลืมทิ้งไว้คราวที่แล้ว” ดารินพยายามคิดทบทวนเรื่องราวเมื่อคืน ที่เธอรับรู้มาจากเขา
“ทำไมปวดหัวแบบนี้นะ” สาวน้อยลุกจากเตียงเพื่อหายาแก้ปวด
