หลังจากทานมื้อเที่ยงเรียบร้อย อรจิราก็ขอตัวกลับร้าน ส่วนปานยิหวาและหนูปลาก็รีบเดินหลบออกมารอลุงเนียมที่ทำหน้าที่ขับรถพาหล่อนและหนูปลา โดยหล่อนได้นัดให้ลุงเนียมมารับตอนเวลาบ่ายโมงครึ่ง นี่ก็ถึงเวลาแล้วหญิงสาวยังไม่เห็นรถคันใหม่เอี่ยมที่หม่อมหลวงหนุ่มซื้อให้หนูปลาแล่นเข้ามาเลย เพราะหลังจากที่ลุงเนียมขับมาส่งหล่อนและหลานสาวที่สวนอาหารแห่งนี้แล้ว ลุงเนียมก็ขอไปทำธุระส่วนตัว
ปานยิหวาจึงหยิบเงินเพื่อให้ลุงเนียมไปหาอะไรทานด้วย จนป่านนี้แล้ว ลุงเนียมยังไม่มาถึงเลย เนื่องจากเกรงระตีจะออกมาเห็น จะย้ายไปรอที่อื่นก็กลัวจะคลาดจากที่นัดหมายเอาไว้ หญิงสาวจึงรอด้วยความกระวนกระวายใจ ขณะนั้นเอง
"อาหวาขาๆ"
"จ๊ะ?" หล่อนก้มหน้าถามเจ้าตัวเล็กที่กระตุกมือหล่อนเบาๆ ตามเสียงเรียก
"น้องเน่าล่ะคะ น้องเน่า"
ปานยิหวาเหลียวมองรอบตัวที่ยืน เห็นหลานสาวทำหน้าเศร้าๆ จึงรู้ว่า... "ตายจริง! อาหวาคงลืมน้องเน่าไว้ที่อ่
