ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
"ชะ..ชอบเรา" มินมินชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอึ้งๆ ความว่า "มิชชั่น คอมพลีท" ลอยเต็มหัวไปหมด คุณหญิงหอมฟุ้งต้องดีใจมากถ้าเธอไปรายงานท่าน
"ใช่ ชอบเธอ"
"นาย ติดใจเราหรือไง" ถึงจะจำไม่ได้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง แต่การที่เขาได้เป็นคนแรกของเธอ เขาต้องประทับใจบ้างล่ะ ดูอย่างในนิยายพระเอกเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็เป็นอย่างนั้น
"ก็ส่วนนึง อีกส่วนก็เป็นนิสัยของเธอ"
"นิสัยชอบดื่มจนเมา แล้วเป็นภาระคนนั้นทีคนนี้ทีเนี่ยนะ" เหลือจะเชื่อ
"แต่ที่เธอเมาครั้งล่าสุดแล้วเราได้กัน นั่นไม่เรียกว่าเป็นภาระก็ได้"
"เดวิน หุบปากไปเลยนะ!"
มินมินกัดฟันกรอด ที่เขากล้าพูดเรื่องคืนนั้นออกมาหน้าตาเฉย ทั้งที่รับปากกันแล้วว่าจะลืมมันไป
"จะไม่พูดอีกแล้วครับ" เขาทำท่ารูดซิปที่ปาก
"เห็นไหม เราไม่ใช่คนดีสักหน่อย แถมยังเป็นภาระให้นายตั้งแต่วันแรกจนมาถึงตอนนี้ก็ยังเป็นภาระอยู่อีก นายจะ..."
เดวินนั่งนิ่ง เขาพยาย
