"จัดการเองแล้วกัน เรายุ่งอยู่" เธอบอกส่งๆ ขณะที่เดินนำเขาเข้ามาภายในบ้าน ซึ่งเดวินคุ้นเคยกับทุกซอกทุกมุมดีอยู่แล้ว
"อืม"
พอเข้ามาถึงตัวบ้านเขาก็ตรงดิ่งเข้าในห้องครัว จัดการแกะอาหารที่ซื้อมาลงจานอย่างคุ้นเคย ส่วนมินมินนั้นเดินเลี่ยงไปทางห้องนั่งเล่น ร่างเล็กนั่งลงบนพื้นพรม เบื้องหน้ามีโน๊ตบุ๊คกางอยู่บนโต๊ะกระจก รวมถึงโมเดลโรงแรม กระดาษอีกหลายแผ่นที่วางระเกะระกะ รวมถึงกระป๋องเบียร์เปล่าอีกสองกระป๋อง เธอจึงรีบรวบมันไปทิ้งลงถังขยะ
"แอบกินเบียร์ เดี๋ยวก็เมาก่อนทำงานเสร็จหรอก"
"กินเป็นเพื่อนเฮียเท็กนะ แกมาเฝ้าฟ้าใส"
"ขี้เมา" เขาพึมพำเบาๆ แต่ในใจนั้นโคตจะหงุดหงิด เมื่อรู้ว่าเธอกินเบียร์อย่างสบายใจอยู่กับไอ้รุ่นพี่คนนั้นแต่ไม่ยอมตอบข้อความเขาสักข้อความ
"เมาแล้วเป็นอย่างวันนั้นทำไง"
"บ่นจังพ่อ"
"เป็นลูกจับตีก้นให้เข็ด"
"โชคดีชะมัดที่ไม่ได้เป็นลูกนาย" เธอพึมพำสายตาก็จับจ้องอยู่ที่งานตรงหน้า
