เห็นหน้าน้องชายฝาแฝดของตัวเองทำหน้าอย่างกับเห็นผี ด้วยรู้ดีว่าความสงบสุขในชีวิตนี้คงสิ้นสุดลงแล้ว
"อ้าว ก็มาหาพี่ไง หวัดดีคร้าบทุกคน" ผู้มาใหม่ซึ่งมีรูปโฉมเหมือนเดวินอย่างกับแกะแตกต่างกันแค่สีผม ยิ้มร่าพร้อมยกมือไหว้รอบทิศ
"หวัดดีมึง มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไอ้วินไม่เห็นเล่า" เรย์อาร์เป็นคนแรกที่ทักทายฟาห์ลิน
"กูก็พึ่งเจอมันเมื่อตอนบ่ายนี่เอง" คนถูกพาดพิงรีบแก้ตัว เดี๋ยวจะหาว่าเขาแอนตี้น้องชายฝาแฝดอีก
"จริงๆ กูมาหลายวันละ แต่ไม่ได้เข้าบ้าน มากอดหน่อยพี่ชาย~" ฟาห์ลินยิ้มร่า ปรี่เข้าไปกอดคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชายฝาแฝด แต่ถูกอีกฝ่ายดันหัวเอาไว้ไม่ให้เข้าใกล้
"มึงถอยออกไปเลย กูขนลุก"
ถ้าถามว่าเป็นฝาเฝดกันแล้วทำไมถึงดูห่างเหินกันจัง ก็คงต้องเล่าตั้งแต่ตอนแปดขวบยันตอนนี้ และเรื่องบางเรื่องเดวินก็ไม่อย่ารื้อฟื้อหาตะเข็บ เพราะมันจะทำให้รู้สึกเจ็บซะเปล่าๆ
"คิดถึงนะเว้ย ทำไมมึงเอาแต่ไล่กูวะไอ้พี่"
