วันต่อมา
มินมินรู้สึกตัวตื่นในช่วงสายของวันต่อมา พร้อมถูกอาการปวดเข้าเล่นงานไปหมดทั้งแต่ศีรษะยันปลายเท้า มองไปรอบๆ ก็พอเดาออกว่าคงเป็นคอนโดของเดวินไม่ใช่บ้านของเธอ
"เฮ้อ...น่าอายชะมัด"
เธอดันกายลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเพื่อตั้งหลัก ไม่ได้กรีดร้องโวยวายเหมือนนางเอกในละครหลังข่าวตอนที่รู้ว่าถูกพระเอกเปิดซิง และร่างกายของเธอก็ไม่ได้เปลือยล่อนจ้อนแต่อยู่ในชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตตัวยาวกับกางเกงขาสั้นสบายๆ
ดูออกว่าน่าจะเป็นของเดวินเพราะมันใหญ่ว่าตัวเธอมาก แต่ก็ถือว่าเขายังพอมีน้ำใจ ไม่ปล่อยให้เธอนอนเปลือยอย่างอนาจ แค่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมาเธอก็อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไว้ไปที่ไหนแล้ว ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้ใช้ชีวิตราวกับโหยหาโลงศพขนาดนี้
เมื่อคืน ไม่ใช่ตัวตนของเธอ สาบานได้ว่าไม่เคยเมาแล้วมีอาการกำหนัดขนาดนั้น
"ไปไหนของเค้านะ"
เธอมองไปรอบๆ โดยที่ยังนั่งอยู่บนเตียงแบบสลึมสะลือ ไม่พบสิ่งมีชีว
