ระหว่างนั่งรอบนเคาน์เตอร์หินอ่อนมินมินก็เลี่ยงที่จะมองไปรอบๆ ไม่ได้
ที่นี่ขนาดอยู่ในห้องน้ำกลิ่นคนรวยยังฟุ้งไปหมด แถมยังใหญ่กว่าห้องนอนของเธออีก ข้าวของเครื่องใช้ทุกชิ้นวางเป็นระเบียบ แถมเป็นของเคาน์แบรนด์แพงๆ ทั้งนั้น เธอหยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่ามีอยู่สองสามยี่ห้อที่่เธอรู้จัก ช่างดูหรูหราสมฐานะลูกชายนักการเมืองและเจ้าของห้างจริงๆ แต่พอมองไปยังอ่างอาบน้ำก็ถึงกับร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย ประหนึ่งมีผีเสื้อทะเลาะกันอยู่ในช่องท้อง เพราะภาพที่เธอจูบและนัวเนียร์กับเดวินเมื่อคืน มันดันฉายซ้ำขึ้นมาให้หัว
"จะใช้อะไรหยิบได้เลยนะ"
"อ่ะ..อืม ขอบใจนะ"
ไม่นานเดวินก็เดินกลับเข้ามาทำให้มินมินหลุดออกจากภวังค์เรื่องวาบหวามนั้น แล้วกลับมาโฟกัสที่ปัจจุบัน
เดวินแกะแปรงสีฟันอันใหม่ บีบยาสีฟันลงแปรงแล้วยื่นให้มินมิน จากนั้นก็ทำให้ตัวเองบ้าง
มินมินเผลอมองภาพสะท้อนของเดวินในกระจก การกระทำที่ดูเป็นธรรมชาติของเขา
