หลายวันต่อมา
@ KING UNIVERSITY
มินมิน ฟ้าใส เชอรี่กำลังจับกลุ่มทำโปรเจกต์กันอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ตึกเรียน แต่คุยเรื่องงานได้ไม่กี่เปอร์เซ็นต์ส่วนมากคุยเรื่องสัพเพเหระกันมากกว่า
"เออมึง โซลามันชวนไปงานวันเกิดมันคืนนี้ พวกมึงไปปะ"
เชอรี่ถามถึงเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนหนึ่งที่จะบอกว่าสนิทก็ไม่ถึงขนาดนั้น
"ไม่ไป ขี้เกียจ"
มินมินที่กำลังหยิบลิปกลอสออกมาเตรียมทาเอ่ยตอบ ก่อนทาลิปลงปากอวบอิ่มแล้วคลี่ยิ้มให้ตัวเองในกระจก
"แต่นางบอกว่าขาดมึงไม่ได้น้า~ ยังไงวันเกิดนางมึงก็ต้องไป"
ฟ้าใสแย้งขึ้นเชิงกระแนะกระแหน เพราะไม่ถูกโฉลกกับเพื่อนร่วมชั้นคนนี้ ที่เป็นคนขี้อวด ชอบหาเอนเกจให้ตัวเอง อะไรก็เป็นคอนเทรนด์ไปหมดจนน่ารำคาญ
"ทำไมขาดกูไม่ได้ กูไม่ได้คลอดนางมาสักหน่อย พวกมึงอยากไปก็ไปดิ ช่วงนี้กูขี้เกียจออกบ้านจริงๆ"
"ขี้เกียจออกบ้านหรือมีหนุ่มวิศวะคนนั้นคอยมาหาถึงบ้านยะ"
"นี่~ เลิกแซวสักทีเถอะน่า เ
