My, Hot Doctor (Tagalog/Filipino)

11

Tahimik akong nakaupo sa frontseat ng sasakyan ni Aldrie. Bakas sa mukha ko ang kalungkutan. Hindi maalis ang tingin ko sa restaurant kung nasaan sina Aldrie at ang ex-girlfriend niya na si Dra. Gerlie. Sa naramdaman ko na tensyon kanina sa aking Opisina ay ako mismo ang nagsuhesyon na ipagliban muna ang date namin dahil sa tingin ko ay ito ang tamang pagkakataon upang magkausap sila nang masinsinan. Ang akin lang naman ay para maayos na din ang pagitan sa kanilang dalawa. At isa pa, ito din ang paraan na alam ko upang palayain ni Aldrie ang kaniyang sarili mula sa nakaraan. Ilang taon na niyang dala-dala ang pait na 'yon kaya naapektuhan ang normal niyang ginagawa. Alam kong may karapatan akong ipagdamot si Aldrie dahil ako ang kasalukuyan niya, pero ginagawa ko ito bilang doktor niya.

Kahit naririto ako ay malinaw sa aking paningin kung papaano seryoso nagtitigan ang dalawa sa isa't isa. Kahit wala ako doon, hanggang dito ay ramdam ko ang tensyon na namamagitan sa kanila. Dahil ba hindi mapatawad ni Aldrie si Gerlie dahil sa ginawa sa kaniya noon? Na tinapakan ang pride niya nang basta-basta? Na humanap pa ito ng iba kahit na halos nasa kaniya an ang lahat?

Napasapo ako sa aking dibdib. Parang pinipiga ang puso ko sa aking nakikita. Nasasaktan ako para kay Aldrie. Marahan kong ipinikit ang aking mga mata. Kung anuman ang nasa kalagayan niya, hinding hindi ko rin magawang magpatawad nang basta-basta. Kung ibubuhos ko man ang pagmamahal na meron ako, kailangan ay tama at sigurado. Hindi sa taong minahal mo nang lubos pero hindi mo alam kung kayo pa rin ba sa huli. Mahirap. Mahirap ang magmahal kahit na sinasabi nating masarap ito sa pakiramdam.

Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata saka kumawala ako ng malalim na buntong-hininga para pakalmahin pa ang aking sarili. Muli ako tumingin sa kinaroroonan ni Aldrie. Gumalaw ako sa kinakatayuan ko nang makita ko na umiiyak na si Gerlie. Pilit niyang abutin si Aldrie pero agad inilayo ng lalaking pinakamamahal ko ang kaniyang kamay para hindi siya tuluyang mahawakan nito. Nabuhayan ang kuryusidad sa aking sistema sa nakita kong tagpo na 'yon. Napalunok ako. May parte sa akin na nag-uutos na pumasok sa naturang restaurant para sagipin si Aldrie o makiususyo pero pinipigilan ko lang ang sarili ko. Kailangan kong makontrol kahit na pinipiga na nang husto ang aking puso sa aking nakikita. Naaawa ako sa dalawa. Una kay Aldrie, nabubuhay siya sa galit simulang iniwan niya ito. Naaawa din ako kay Gerlie dahil bakas sa mukha niya ang pagsisisi sa ginawa niya-nang nagawa niyang saktan si Aldrie.

Nakita ko kung papaano tumayo si Aldrie upang iwan na niya si Gerlie pero nakasunod ito sa kaniya. Hinahabol siya nito. Halos napugto na ang aking hininga sa aking nakikita. Sige pa rin ang pagpiga sa aking puso at halos tumigil sa t***k ito nang makita ko kung papano hinila ni Gerlie si Aldrie at walang sabi na hinalikan niya ang mahal ko sa mga labi. Parang naging slowmo ang paligid sa aking nakita. Bahagyang umawang ang aking bibig, kasabay na marahas na tumulo ang butol ng luha, hindi ko na alma kung saan 'yon pumatak dahil hindi matanggal ang tingin ko sa dalawa na nasa loob parin nang naturang restaurant.

Kusang gumalaw ang aking kamay. Binuksan ko ang pinto ng kotse. Hindi ko na kayang tingnan. Halos mawawala na ako sa kontrol pero kailangan kong tiisin ito. Nagmamadali akong lumabas na lingid sa kaalaman nila. Agad ko pinuntahan ang gilid ng highway para pumara ng taxi. Lubos ako nagpasalamat dahil may tumigil sa harap ko. Nagmamadali akong buksan 'yon hanggang sa nakapasok ako sa loob ng taxi. Sinabi ko sa driver kung saan ako bababa. Sa pag-usad ng sasakyan ay hindi ako nag-abalang tingnan ang direksyon kung nasaan sina Aldrie at Gerlie. Ang tanging gusto ko lang ay makaalis sa lugar na ito. Gustuhin ko munang takasan ang nararamdaman ko ngayon.

**

Panay ring ang cellphone ko. Pero ni isa doon ay hindi ako nag-abalang sagutin 'yon. Nakadapa ako sa kama habang panay tulo ng aking mga luha. Ito lang ang tanging paraan na alam ko para lang naman mailabas ko kung ano ang nararamdaman ko kanina. Ilang beses ko na din kinastigo ang aking sarili.

Hindi ako dumiretso sa Hochengco Mansuon. Sa halip ay umuwi ako dito sa mismong unit ko. Alam kong malalaman niyang naririto ako pero hindi naman niya siguro alam kung ano ang passcode nito kaya ayos lang na kahit hindi ko siya pagbuksan kung sakaling kakatok siya dito.

Marahas kong pinunasan ang mga tumatakas kong luha. Nakakainis, bakit hindi mawala-wala ito?! Damn it, tumigil ka na. Ayoko nang umiyak! Tama na!

Natigilan ako nang may narito ako sa labas ng kuwarto. Base sa tunog na 'yon ay may nakapasok! Naalarma ako. Agad akong bumangon at lumabas para kumpirmahin kung tama ba ang aking kutob-at hindi nga ako nagkamali. Tumambad sa akin si Aldrie na nakatayo sa Salas. Nakaukit sa kaniyang mukha ang kaseryosohan at galit. Papapunta siya dapat dito sa kuwarto pero tumigil siya nang makita niya akong lumabas ng kuwarto. Natigilan ako. Binaha na ako ng katanungan sa aking isipan.

"A-Aldrei..." namamaos kong tawag sa kaniya, bakas sa mukha ko na hindi makapaiwala. "A-anong... Papaano mo nalaman ang passcode ko...?"

"You told me once," mariin niyang tugon sa aking tanong. Kahit sa boses niya ay nahihimigan ko ng galit. Ipinagpatuloy pa niya ang paglapit niya sa akin. Tagumpay niyang nahawakan ang isang kamay ko. "Bakit ka biglang umalis nang walang paalam, Eliza?"

Ibinuka ko ang aking bibig. Nag-iisip kung anong isasagot ko. "I think... It is... Necessary..." halos kapusin ako ng hininga nang sagutin ko 'yon, mas malapit na siya sa akin sa mga oras na ito. "Tingin ko kasi... Hindi mo ako kailangan..."

"What?" mahina at hindi makapaniwalang bulalas niya. "Anong pinagsasabi mo na hindi kita kailangan?"

Sinikap kong tumingin nang diretso sa kaniyang mga mata. "Nakita kong... Hinalikan ka niya, Aldrie." pag-amin ko, kasabay na sinaksak ang puso ko nang sambitin ko ang mga kataga na 'yon. Tinanggal ko ang tingin ko sa kaniya, sa halip ay pumikit ako. "Ginusto ko ito... Na mag-usap kayo para magkalinawan na kayo... Para matuldukan na ang lahat sa pagitan ninyong dalawa. Pero... Bigla ako nasaktan... Dapat hindi ko 'to mararamdaman... Kasi ginusto ko."

"My Candy..."

Dumilat ako at muli tumingin sa kaniya. "Ang sakit pala, Aldrie. Kahit na lawakan ko ang pag-unawa ko, masasaktan at masasaktan pa rin ako."

Marahan niyang ipinikit ang kaniyang mga mata. Nagbuntong-hininga siya. Dumilat siya't ikinulong ng mga palad niya ang aking mukha. Muli nagtama ang aming paningin. Mas inilapit pa niya ang kaniyang mukha sa akin para matingnan niya ako ng mabuti. "But you don't know how much I'm lucky to have you, my candy..." namamaos niyang sambit. "Dahil nauunawaan mo ang lahat. Nagawa mong lawakan ang pasensya mo. You're so matured to think and managed all of these things."

"I'm so sorry, Aldrie..." halos maubos na ang boses ko dahil sa kakaiyak.

"Shhh, it's alright." dinampian niya ng halik ang aking noo. "I love you, my candy..." bumaba ang mga labi niya hanggang sa marating niya ang aking mga labi. Sinakop niya 'yon. Kahit na may pait ng luha ay kaya niyang tanggapin 'yon.

Nagawa kong ganitihan ang kaniyang mga halik. Dumapo ang mga palad ko sa magkabilang braso niya, tanda na tinatanggap ko ang pagmamahal niya nang buong-buo. Walang alinlangan. But I could feel his hunger for me. Ramdam ko na din na pilit pumasok ang kaniyang dila sa akin, ngunit ramdam ko pa rin ang paghingi niya ng pahintulot doon. Nagawa ko siyang pagbigyan agad. The he cupped my ass and lift me up. Pinulupot ko ang mga braso ko sa kaniyang leeg, samantalang ang mga binti ko naman ay pumulupot sa kaniyang bewang. Dahil sa pinaghalong tensyon at init na pumapalibot sa silid na ito ay mukhang alam ko na kung saan kami makakarating nito.

Nanatili kami sa ganitong posisyon. Patuloy pa rin namin pinagsasaluhan ang matatamis na halik. Ako muna ang kusang humiwalay sa mga labi niya. Nakatitig siya sa akin na para bang may inaabangan siya. Ngumiti ako sa kaniya saka mabilis kong hinubad ang aking tshirt at itinapon ko na 'yon kung saan. Rinig ko pa ang pagmura niya pero binalewala ko 'yon, ang sexy lang din kasi sa pandinig ko 'yon. I cupped his face and kiss him more. Ramdam ko ang paggalaw niya. He walked towards to my room while we're still busy. Siya ang nagbuksan ng pinto at isinara niya 'yon. Marahan niya akong isinandal sa pader ng aking salid. The bedside lamp is on, he doesn't scan this room. No, his eyes stay locked on me. And me, here, I'm waiting for his lead, his direction.

"You're wet for me, aren't you? I can smell you from here, sweet like candy, begging me to lick you all up." namamaos niyang sambit.

I grinned down at him. "Definitely, Mr. Ho." pag-amin ko.

Sa naging sagot ko ay mas naging mabilis ang kaniyang kilos. Agad namin dinaluhan ang kama. Marahan niya akong inihiga doon. Nasa dulong bahagi ng kama ang aking ulo. Pinapanood ko siya kung papano siya naghubad sa harap ko. Napalunok ako dahil matutunghayan ko na naman ang maganda at kakisigan niya. Oo na, maswerte ako.

He pulled my panties down and off. Hindi ko alam ko siyang niyang nilagay 'yon, maski ang kaniyang damit. Basta ang importante sa amin ngayon ay kami. Damn, I admit, I miss him so f*****g bad!

Sumubsob siya sa akin. Sinimulan na niyang dampian ng halik ang bawat parte ng aking katawan. Napaliyad ako sa aking init ng kaniyang katawan. Nakakapaso. Pero imbis layuan ko 'yon ay mas nasisiyahan pa ako. Hindi ko mapigilang sambitin ng ilang beses ang kaniyang pangalan when he reached the sensation! He trace every inch of my body with his tongue, memorize me every dip and curve with his hands, measuring how much I can physically take underneath him. He pressed my body against mine. Mas lalo tumitindi ang paglalaro namin ng apoy sa mga oras na ito.

Hanggang sa marating niya ang sa ibabang bahagi ng kaniyang katawan. Pinapadausdos niya ang kaniyang mga labi ang mga binti ko. Hindi ko mapigilang mapakagat sa aking labi at lumiyad pa. Hindi ko maipaliwanag ang aking nararamdaman. Kiliti, init, lahat ay hindi ko matuloy kung ano ba talaga.

"Aldrie--" halos mapahiyaw ako nang maramdaman ko na naman ang mga labi niya sa aking hiyas!

Wala akong marinig sa kaniya ni isang salita, sa halip ay sinimulan na niyang halikan at paglaruan 'yon. Mas lalo naging marahas ang aking paghinga at ang aking mga ungol sa ginagawa niya! Napasapo ako sa aking ulo, I arched my back, it driving me crazy as Hell! Oh f**k!

Nang makuntento siya ay tumigil siya saka tumitig sa aking mga mata. "f**k, my candy... I need you... Let me in. I need you to say it." he sounds frustrated when he said those things.

I bite my lip, but the words come easily. "f**k me, Aldrie... I want you to be my first and... Last."

He lean down, kissing me tenderly to encourage me to realx, letting his lips and his body language tell me how much he loves me. Slowly, in sweet, exquisite torure, he stretch me out, working his c0ck in and out in short gentle strokes. I realized it's amazing, sinking himself into mine, becoming one with him.

"Oh, f**k! Oh God, yeah!" hindi ko mapigilang sambitin 'yon.

And start f*****g me deeply, everything I said is part of my encouragement to drives him. Hard strokes are ended each time wih his hips grinding against min, my cl-t rubbing against his body and making me groan! I starts calling out his name again and again with each thrust.

"Oh, Aldrie!" bulalas ko pa. Halos mababaliw na ako. Dumapo ang mga daliri ko sa kaniyang balat, mas bumabaon ang mga kuko ko doon.

"That's it, my candy... Come all over my c0ck. Milk my cream out of me..."

With long and almost blurringly fast thurst, I cries out, muli ko na naman siyang tinawag. Mas lalo bumaon ang mga kuko ko sa balat niya. He squeezing himself so tightly into me that he can't hold back any longer. He growling my name, he explode, his cream filling inside me. He groaned, his back arching as I cling to him, wrapping my legs around me.

He collapse into me. He looks wrung out and weak from everything he gave me. Pareho kami naghahabol ng hininga ngayon. Hinalikan niya muna ang aking noo at mga labi bago niya ibinaon ang kaniyang mukha sa pagitan ng aking leeg at balikat. Mahina kong tinapik ang kaniyang likod na para bang hinehele ko siya sa lagay na ito. Nakatitig ako sa kisame.

"My candy..." mahina niyang tawag sa akin.

"Hmm?"

"Did I hurt you?" he asked.

"No..."

"But you cried." hinaplos niya ang aking mukha. "I promised that I would never let you cry. Ayokong saktan ka." malumanay niyang sabi.

"Sometimes, we can't control our emotions, Aldrie." tugon ko. "Siguro kaya ako nasaktan dahil mahal kita. And I'm so sorry kung umalis ako kanina..."

Bumangon siya. Sumunod ako. Tinakpan ko ng kumot ang aking katawan. Nagtapis naman siya ng tuwalya, nakasabit ito sa kaniyang bewang. Pinapanood ko siya. May kinuha siya mula sa bulsa ng kaniyang pantalon. Bumalik siya sa akin. Nagtataka akong tumingin sa kaniya. Hinawakan niya ang isang kamay ko.

"And I'll never let you go again, Eliza." may pinadausdos siya na isang bagay sa aking daliri. Napasinghap ako dahil sa gulat. "Dapat sa dinner natin ko ito gagawin but I can't just wait. This is my mother's ring. Hinabilin niya sa amin na kung talagang mahal kita at sigurado na ako sa iyo, isusuot ko daw ito sa iyo." tumingin siya ng diretso sa aking mga mata. "It doesn't matter who you are, a black sheep or a s*x therapist. Just simply my heart is yours or give yours to me. We'll lock them up together and throw away the key and marry me, my candy."