ทางด้านธามที่ยังไม่รู้ชะตากรรมของตนเอง ก็กำลังเดินออกจากห้างไปยังลานจอดรถ โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงก็สั่นขึ้น ทำให้สองขาแกร่งของชายหนุ่มหยุดชะงัก ก่อนล้วงเข้าไปหยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเป็นเลขาฯโทรเข้ามาก็รีบกดรับ
“ว่าไง”
[เอ่อ คุณธามครับ คือว่า...]
“อ้าว มีอะไรก็รีบ ๆ พูดมาสิ อ้ำอึ้งอยู่ได้ ฉันกำลังรีบ”
[คือว่าคุณพราว...]
“พราว พราวทำไม เกิดอะไรขึ้น รีบพูดมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” พอเป็นเรื่องของพราวลดาก็ทำให้ธามร้อนรนขึ้นมา
เลขานุการหนุ่มจึงเล่าเหตุการณ์ที่เจอมาให้เจ้านายฟังอย่างละเอียด หลังจากที่พราวลดากลับขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่ทันสังเกตว่าเลขาฯของธามยังทำงานอยู่ที่โต๊ะหน้าห้อง เขาโผล่หน้าขึ้นมาเห็นหลังของเธอหายเข้าไปในห้อง จากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังเล็ดลอดออกมา เลขาฯหนุ่มจึงรีบโทรรายงานเจ้านายอย่างเร่งด่วน
ธามได้ฟังจนจบก็แทบล้มทั้งยืน ชายหนุ่มรีบหันหลังกลับเข้า
