รถเอสยูวีสีดำคันงามขับออกจากเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่ถนนมิตรภาพ เข้าสู่จังหวัดนครราชสีมา จากป่าคอนกรีตที่เห็นจนชินตา แปรเปลี่ยนเป็นป่าไม้เขียวขจีสองข้างทาง
ระหว่างทางมีคาเฟ่น่ารักให้เห็นตลอดทาง พราวลดาก็อดไม่ได้ที่จะขอธามให้แวะเสียหน่อย แต่พอแวะไปแวะมาก็กลายเป็นว่าทั้งคู่รับประทานขนมและเครื่องดื่มกันจนอิ่มแปล้ สุดท้ายจึงต้องห้ามใจ แต่เธอก็ยังคงคิดจะมาเก็บคาเฟ่ที่เหลือต่อตอนขากลับ
พราวลดานั่งมองวิวสองข้างทางด้วยความเพลิดเพลิน บรรยากาศเหล่านี้ทำให้เธอหวนคิดถึงวันเก่า ๆ ที่ครอบครัวเธอและธามมักจะมาเที่ยวเขาใหญ่กันเป็นประจำ
“เอ๊ะ ทางนี้คุ้น ๆ นะคะ”
พราวลดาหันไปถามคนตัวโตที่นั่งเคียงข้าง ทว่าชายหนุ่มเพียงแค่อมยิ้ม ไม่ยอมไขความข้องใจให้เธอ
เมื่อรถเอสยูวีขับเคลื่อนต่อไปอีกสักพัก เธอก็เห็นรีสอร์ตหรูที่ครอบครัวเธอมักมาใช้บริการเป็นประจำ แต่คนขับกลับขับผ่านเลยไป ก่อนจะเลี้ยวเข้าซอยด้านข้างรีสอร์ต ซึ
