ระหว่างรอธาม พราวลดาถือโอกาสเดินสำรวจภายในห้องทำงาน ที่ออกแบบตกแต่งออกมาได้ถูกใจเธอราวกับเข้าไปนั่งอยู่ในใจ เธอเดินไปรอบห้องก่อนจะมาหยุดที่หน้าประตูไม้สีน้ำตาลซึ่งเป็นทางเชื่อมไปสู่ห้องของท่านรองประธาน
มือบางลองจับลูกบิดหมุนก็พบว่าสามารถเปิดเข้าไปได้จริง ๆ เธอจึงถือวิสาสะเปิดเข้าไปข้างใน ใบหน้าสวยโผล่เข้าไปสอดส่ายสายตามองไปโดยรอบ แต่ก็รู้สึกผิดที่เปิดเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต เธอจึงตัดสินใจถอยกลับไปยังห้องของตนเอง แต่ทว่าดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นกรอบรูปเงาวับที่ตั้งอยู่หลังโต๊ะทำงาน
เธอหรี่ตาเพ่งมองไปยังภาพถ่ายในกรอบรูปนั้นมันช่างดูคุ้นตา เมื่อวานเธอก็มัวแต่ตกใจจนไม่ทันสังเกต แต่ก็ห่างไกลเกินที่จะมองได้ถนัด พราวลดาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะก้าวไปข้างหน้าอีกครั้งเพื่อหวังมองภาพถ่ายใบนั้นให้ชัด
แต่ทว่า...ก็มีเสียงฝีเท้ากำลังเดินตรงเข้ามาบริเวณทางเดินหน้าห้อง ทำให้พราวลดาต้องรีบปิดประตู
