พราวลดาหนีออกมาได้เธอก็รีบขึ้นลิฟต์ลงไปชั้นล่าง ตรงไปยังอาคารจอดรถซึ่งคนขับรถของเธอได้จอดรออยู่
ตลอดระยะทางที่อยู่บนรถ หญิงสาวนั่งเหม่อลอยหวนคิดถึงความทรงจำในอดีต ที่ผ่านมาเธอเฝ้าถามตัวเองซ้ำ ๆ ว่าเพราะเหตุใดธามจึงหายไปจากชีวิตเธอ ยิ่งค้นหาคำตอบมันยิ่งทำให้ความเจ็บปวดกัดกินหัวใจเธอไปทุกวัน ในที่สุดพราวลดาก็เลือกที่จะตัดใจ และเก็บมันเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจ แสร้งทำเป็นลืมเลือน
แต่แล้ววันนี้เขากลับมาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เกิดคำถามมากมายวิ่งวนอยู่ในความคิดของพราวลดา ซึ่งเธอเองก็ยังไม่พร้อมที่จะเอ่ยปากถามออกไป
“ถึงแล้วครับคุณหนู”
เสียงคนขับรถประจำตัวดึงพราวลดาออกจากความคิด
เมื่อหันไปมองยังนอกหน้าต่างรถ ก็พบว่ารถจอดนิ่งสนิทอยู่หน้าคฤหาสน์หลังงาม
พราวลดาเปิดประตูก้าวลงจากรถ เดินขึ้นบันไดทอดยาวมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวบ้าน ตอนแรกตั้งใจว่าจะขึ้นห้องไปนอนเล่นกับเจ้าหมูหย็องใ
