หลังจากที่นานา กับทิดพูดคุยกันอยู่สักพักก็ต้องรู้สึกเหมือนมีคนกำลังจ้องมองเธออยู่ที่ไหนซักที่
“ พี่ขอตัวไปทำงานก่อนนะยัยแสบ เชิญตามสบายนะครับคุณต้นหอม” ทิด ขอตัวออกไปทำงานหลังจากรู้สึกว่าลูกค้าเริ่มเยอะแล้ว นานาและต้นหอมก็ส่งยิ้มหวานให้ก่อนจะหันมาสนใจอาหารตรงหน้า เพราะทุกอย่างที่นี้ดูสวยงาม หน้ารับประทานมาก…
“ ฮื้อ….. นานาอันนี้อหร่อยมาก….” ต้นหอมที่ทำตาโต เมื่อตักอาหารเข้าปากคำแรก นานามองเพื่อนตัวน้อยด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ก่อนจะตักอะไรเข้าปากบ้าง ก่อนสายตาจะเลือบไปเห็นโต๊ที่่นั่งอยู่ไกลๆ ถ้าดูไม่ผิดนั้นคือ ลูคัส ที่มากัน9คนโดยมีผู้หญิง6คน ผู้ชาย3คน นานาที่ตกใจสะตั๊นเมื่อสายตาของลูคัสที่อมงมายังร่างบางของเธอ
“ นานาเป็นอะไร รึเปล่า ไม่อหร่อยเหรอ” ต้นหอมที่กินอย่างอเร็ดอหร่อย ก็ถามเพื่อนรักออกไปเมื่อเห็นท่าทางของเพื่อนเปลี่ยนไป
“ ออ่ เปล่า เปล่า แค่อหร่อยเกินไปหน่อยเลยไม่รู้จะพูดคำไหนออกม
