บรื้น……บรื้น….เอี๊ยด….เสียงรถบิ๊กไบค์ราคาแพงวิ่งมาด้วยความเร็วสูง วิ่งมาตาถนนที่คับคลั้งไปด้วยรถเล็ก ใหญ่ น้อย และปานกลาง นานาขับรถด้วยความชำนาญเพราะเธอถูกป้ากับแม่ฝึกมาอย่างดี ไม่รู้เพราะอะไรแม่เธอถึงได้ฝึกเธอมาขนาดนี้ ร่วมทั้งการป้องกันตัวด้วย แม่เคยบอกว่า นานากลับมาเกิดเป็นลูกของแม่ แม่จะดูแลลูกไม่ให้ใครมาทำร้ายลูกของแม่ได้อีก นานา นึกถึงคำพูดนั่นทีไรถึงเธอจะไม่ค่อยเข้าใจแต่เมื่อนึกถึงทีไร น้ำตาก็ชอบไหลออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
“ ถึงแล้วค่ะคุณต้นหอม” นานาหันไปบอกเพื่อนตัวน้อยที่นั่งตัวแข็งทือ
เพราะความกลัว ถึงเธอจะพอรู้มาบางว่าเพื่อนเธอรักความเร็ว แต่นั้นมันรถแต่นี้มันมอไซต์ เนื้อหุ้มกระดูก ไม่ใช่กระดูกหุ้มเนื้อ
“ อีเย็นแกนี้นะ ฮือแกกะจะให้เจ้าหญิงแบบฉันตายให้ได้ใช่ไหม” ต้นหอมกอดอกทำหน้ามุ่ย อยู่บนรถโดยที่ไม่ยอมลง นานาพอเห็นท่าทางน่ารักนั้นของเพื่อนสาว ก็อดยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้ ด้วย
