(Avianna's POV)
"Sigurado ka na ba?" Napatingin ako kay Hope at ngumiti.
"A month of healing is already enough, I think. And a month without him beside me, feels like an empty jar of emotions, para akong walang pakiramdam, I can't feel any emotions at all. But just the little heartbeat of my baby, whispering things like, I should talked to his father and amend everything between us for his/her future," sambit ko at napahimas sa aking may kalakihan ng tiyan.
At napatanaw naman ako sa labas ng sasakyan ni Hope habang papaalis na kami sa airport. Sinundo niya kasi ako rito, dahil galing pa ako sa probinsya ni mama. Kung saan ako namalagi kasama siya nang isang buwan, upang makalanghap ng sariwang hangin at makapag-isip isip na rin. Dahil kung nandirito lang rin ako sigurado ay mato-toxic l
