Back to revenge you

CHAPTER 4

CHAPTER 4

Hindi ko alam kong ano ba dapat maramdaman ko.

Kong tatawa dahil sa na nakikita ko Ngayon.

That he's happy with another women who is more beautiful than me, na mas malinis na tao di tulad ko na bayarang babae!? Ganun ba? A w***e?

Ganun ba ang gusto nya!

Ito ba ang gusto nyang iganti sakin!.

Ipamukha sakin na wala akong saysay!.

At kaya lang palitan kong kailan nito gusto!?

Hindi ko mapigilang hindi umiyak dahil sobrang sakit! Na!.

All this years!? Puro lang sakit! Puro lang paghihirap! Wala na bang mas sasakit para rito! Huh!?

Kulang paba!? Sige! Pahirapan nyo pa ako! Iparamdam nyo pa ang sakit! Dahil kaya kopa! Kaya ko pa nga ba talaga?.

Minsan sinisisi ko sa diyos!

Why me? What about others!? Why are you always focus on me! To feel a miserable life!?

Hindi paba to paghihirap! Huh! My god! I Can't take this s**t anymore!.

At yun nalang ang nagagawa ko ang kausapin ang utak ko! Sarili ko at ang diyos bakit nya ako ginaganito, bakit pinapatikim nya lagi ang sakit sakin, sa sobrang sakit nun parang halos diko na kayang mabuhay na wala sya!.

I Can't leave without him But it's more hurts if l stay him forever.

Umalis nalang ako at iniwan sila habang masaya na nagtatawanan naghaharutan, paano naman ako na asawa nya!.

Oo nga pala I forgot that I am not his wife anymore coz we are Divorce last years and i signed it, to make him free. And the only one reason is he threaten me, with my parents . That he's gonna kill them if i won't signed the divorce paper.

Nakakatawa lang isipin na nakakaya ko pang mag stay sa kanya ng ganito katagal?.

Even he kill he's own child!.

Hindi ko magawang magalit sa sa kanya ng matagal.

The reason of...he always telling me that i'm the reason why he is suffering until now!.

Because of i cheated him?

Because i kill our own child?

That was a one thing that i can't leave him and angry with him!..

Kase gusto kong pagbayaran ang kasalanan na nagawa ko!.

Even I Don't Know!...

Pinunasan ko na namn ang luha ko dahil kahit anong gawin ko. Kusa nalang tumutulo ito. Pinigilan ko naman! Ehh wala naman! Alam ko kong nasa sitwasyon nyo rin ako alam kong di nyo rin mapipigilang umiiyak! Grabe nga lang sakin! Dahil ang martir ko! Kayang kaya kong umalis sa poder nya pero diko ginagawa! What a reckless i am.. tskkk.

Hindi ko alam na ganito nya pala ako ka hindi gusto at halos pagtabuyan ako at malala pa duon.

He always hurt me physically and mentally.

Paano nya na gagawa sakin yun na parang ituring akong parang hayop!.

"I love him, The way na ayokong umalis sa poder nya dahil sobrang sakit at diko kaya.

Kase kong kaya kong ewan sya ay kayang kaya ko at matagal ko na sana ginawa.

Nilisan ko ang lugar kong saan masaya sila ni ariaanna my bestfriend too.

They are dancing that it seems like they are the only person who exist while kris holding arianna waist while arianna is...

Diko na kaya! I can't take this anymore!..

habang sinasabayan ang tugtug ng musica while they are staring each other that full of emotion of love habang ako sinasabayan ang luha habang tinitingnan sila na masaya.

Parang dati rati, ako ang nasa posisyon na yun, na parang dati ako ang tinitingnan nya na puno ng pagmamahal, sinasabihan ng matatamis na salita. Hinahalikan, ako dapat yan ehh! Ako dapat ang kayakap nya! Katabi nya!? I Should be the one who cherish him. Not her!.

Sobra sobra na ang sakit na pinaparanas nya sakin!? Diko na kaya..

At nilisan na ang garden kong saan sila magkasama at nag impake, galit ako! Sobrang galit! At walang tinirang gamit na pag aari ko sa bahay nato.

Aalis na sana ako ng makarinig ako ng dalawang yapak ng tao.

Lalabas na sana ako pero diko nalang tinuloy, shempre maiistorbo ko sila habang naghahalikan habang papasok sa kwarto.

Sinigurado ko muna na nasa loob na sila ng kwarto at tumigil sandali ng marinig ko ang ungol nilang dalawa na kinadurog ko ng sobra.

Ang kapal nyang mang babae at maging masaya habang ako! Heto sobrang durog na durog na!.

Pinahid ko nalang ang luha ko at kinuha ang cellphone ni kristoff na naiwan nya sa kusina at nagmadaling nilisan ang lugar. Hindi ko alam kong saan pupunta basta bahala na. Malayo lang ako sa lugar na ito ay oky na..

"~phone caller jhinho~"

Jhinho? Friends of kristoff?

No! No! I cant answer this call. Susumbong nya lang ako!.

"Phone Calling....

"Phone calling!...

What the heck! Kainis nito.

"Jhin-ho" nanginginig kong sagot ko sa phone ng matahimik ang sa kabilang linya at nagsalita.

"Khianna!? Why your the one who answer the call? Where is Aizon!?" Inis nitong saad sa call na kinataranta ko.

"Jhinho! Plea-se Don't tell Kris! I leave the house coz i can't take this anymore and-"

"Khianna! Listen! Relax! Where are you?" putol nya sa sinabi ko and he answer.

"No!no! Hindi mo pweding malaman!" Papatayin ko sana ang call ng magsalita ulit ito.

"I Can't tell him! I promise, just tell me where are you? And i pitch you up? Coz it's dangerous khianna? Please.. i'm worried" he answered na kina gaan ng loob ko.

"Oky! I'm in outside of subdivision of Del Mondo Mansion" i answered and end call.

"5 minutes Past"

"Khianna!? Ohh My god thank god Your oky!" He worriedly said and hug me.

Do i know this guy.. he's really something fishy about him. Did he know me"

" I will answer all you think inside your head but Now! We Should Go and get out of he's place before He notice!" jhinho said while holding my shoulder at inalalayan ako papasok sa kotse at pinaandar na ito.

Tahimik kaming bumabyahe at walang nagtangkang magsalita ng basagin nito ang katahimikan.

"Is He Always Hurting You!? I just want to ask!? but If you Can't Answer what i'm asking I Understand" he said at binalik ang tingin sa byahe.

"No! Its oky! I understand!" Nakangiti kong saad rito na kinangiti lang nito.

"Did He" he shortly ask but suddenly i cry because he's the only one ask me. It feels like i relieve the pain and have a comforter person.

"Yea-h" utal kong saad at yumuko ng maramdaman kong tumigil ang kotse at may yumakap sakin.

"I'm Sorry! For Saving You Late and ignore your situation" bulong nito sakin na kinaiyak ko lalo at niyakap ito pabalik..

"Its Free To Cry. I'm Here Don't Worry Shhhhss Tahan na" pagpapatahan nito sakin pero umiyak parin ako.. it feels good when someone is here and comfort me.

Sa sobrang pag iiyak ko diko namalayan na nakatulog na pala ako but i heard a chant voice bago ako lamunin ng antok at sinawalang bahala ko na lang ito.

"I will make you mine! And even kris! Cant Stop me! I will Protect! You,"

"Nagising nalang ako ng mapagtantong nasa ibang kwarto na ako bawat sulok napapalibutan ng painting at namumutawi lang ang kulay netong asul.

"Your Awake! Hey Lets eat" a man smiling and look at me and invite me to eat. Napaduro nalang ako sa sarili ko.

"Me!.. sino batong Taong to!" Bulong ko ng may tumawa ang lalaking kanina ay ina aya ako.

Baliw na ata toh

"Did You Forget Me Already?" Malungkot nitong saad sakin na kinatingin ko rito at wari'y Oo nga pala.. hahaha.

"Your Laughing You look stunning when Your Smiling khianna" seryoso nitong saad at na kinapula ng mukha ko, ngumiti din ito na kinangiti ko narin.

"I remember Now! You Are Jhin-ho right?" Nakangiti kong saad ng tumingin na naman ulit ito sakin at ngumiti hinawakan nito ang kamay ko at inakay ako para bumaba na at kumain.

"Its Beautiful when You are mentioning my name!" Nakangiti nito na namang sabi at may sinabi ulit pero diko na ito masyado narinig.

"But its more beautiful if my last name is mentioning!

"Mrs. Khianna Rivero"

"Nakahanda Na po ang Pagkain Señerito?" A lady said and i think mayordoma ito sa mansyon.

Ngayon ko lang napansin na sobrang ganda pala ng bahay ng taong ito. Sino ba naman ang mahirap na naging kaibigan ni kris. Naagaw ang atensyon ko sa katitingin sa furniture at ganda ng bahay ng tawagin ako nito.

"Do you like the House? You can Stay here if you want! But before that we can eat first, i know you are hungry and.." di natuloy sasabihin nito ng tumingin ito saking katawan na kinatakip ko ng nagpigil ito na matawa dahil sa ginawa ko.

"Hahaha I mean is!! Namamayat kana kasi!" Seryoso nitong saad na kinatahimik ko umupo nalang ako at nagsimula ng kumain habang nahihiya parin dahil sa ginawa ko.

Katapos kong kumain agad rin akong umakyat sa taas at naisipang magpahangin.

"I'm here in balcony feel the wind, feel of nothing like pain, no kris in my sight, no one can hurt me.

Na sa malalim ako ng pagiisip ng biglang may nagsalita sa tabi ko.

Diko manlang naramdaman ang pagdating nito.

"Don't You have any plan to tell your parents!? In What happened for almost 5 years, while you are with Aizon? Even now" jhinho ask at tumingin sakin ng makahulugang tingin.

"Hmmm Yeah! I don't Want to involved my parents in my situation right now even in my past, i don't want to see there face while look at me!"

"That i'm the most pat-hetic person in the world that they haven't seen?" Malumanay kong saad nalang rito at tumingin ng deritso rito Ng magsalita ito na kinangiti ko nalang.

Coz how could this someone jhinho here in my side, napapatanong nalang ako sa sarili ko.

"I Understand your feelings right Now But are you sure about this" he seriously ask and look at me that it feels like he trying to read my mind.

"Yeah I'm Sure!" I finality said.

"But Are You really sure that You can't accept my help khianna!? " tumingin ako rito ng nagtanong na naman ito at inayos na muna ang buhok at inipit ito sa tenga.

"I really Don't know who you really are!? But i'm comfortable to meeting you Jhinho rivero! ! just Can't help to worry! Na baka Ituro mo ako kay Aizon " Nakangiti kong saad rito ng mag iwas ito.

May mali ba sa sinabi ko.

"Hey! Jhinho Rivero!?" Tawag ko ulit rito pero mas lalong umiwas ito kaya naman itinigil ko nalang ang pagtawag sa buong pangalan nito.

"Whats Wrong!? Bat umiiwas ka? May mali ba akong nasabi!?" I worriedly ask coz hindi ako comportable pag may mali akong nagagawa sa isang tao.

"Nothing! Ok-y So! I gotta Go!" He finally said at iniwan ako, pinigilan ko ito pero mukang determinado itong umalis at iniwan ako, muka tuloy akong may maling nasabi rito.

Pag alis nito bumalik narin ako sa kwarto ko at sinara ang pintuan sa balcony dahil sobrang lamig. At Humiga na coz its almost 11.00 o clock na.

"Nagising ako ng makarinig ako ng kalabog na nanggagaling sa pinto ko ng biglang sumigaw ito.

"Khianna! Opened this gadamn Door! I will kill you b***h!" Sigaw ni kris na kinaupo ko sa kama at sa bawat kalabog ay ang pag atras ko na dahilan na nahulog ako sa kama.

"No! I Can't! Please! Leave me Alone!" Sigaw at pagmamakaawa ko rito.

"Opened This gadamn Door! Or l will kill this Bastard in front of your Door! CHOOSE! " sigaw nito na kinagapang ko papalapit sa pinto at nanginginig na hinawakan ang doorknob."

"Choose! Him!? Or opened this gadamn door!" Sigaw na namn nito at nanginginig na sumagot.

"Ye-s I Open-ed this Door juS-t Please! Don't Hurt him!?" Umiiyak kong sabi rito.

Ayaw kong madamay pa ito sa problema ko.

Akala ko nakaalis na ako sa poder nya pero hindi pa pala.

"Good Girl" nakangisi nitong saad na mas lalong nakadagdag ng takot ko.

"Khianna

"Khia-nna bat mo binuksan!? " jhinho said habang naluluha ito.

"Bang!"

Putok ng baril na kinatumba ko at tumingin kay jhinho na nakaratay sa sofa na kitangin ko pabalik kay kris na ngumingisi habang dahan dahan tumingin sakin na kina atras ko.

"Kri-s please.. maawa ka kriz!? Wag mo gawin to please! Parang awa mona" hagulgol kong iyak sa harap nya at nagmamakaawang wag niyang ituloy ang balak nya na atras naman ako ng atras Pero nakangisi lang ito at galit na tumingin sakin.

"Maawa!! Hinding hindi ako maaawa sayong! Tangina ka!" Sigaw nito at tinutok ulit ang baril na mas lalong nadagdagan ang takot ko.

He does'nt love me anymore! But why?.

Ayaw ko pang mamatay gusto ko pang malaman ang totoo at magbayad sya sa ginagawa nya.

"Kr-s please! MAHA-L KITA! " pero hindi pala sapat ang salitang mahal ko sya, mas lalo lang dumagdag ang galit nito.

"MAHAL! Hindi mo ako mahal! Your a Cheater! A f*****g w***e b***h! And Murderer!" Sigaw na naman nito.

Murderer!? Cheater?

Kailan ko pa ginawa yon! I always tell him twice that i'm not but he does'nt believe me.

"Ano bang pinagsasabi mo?" Nasabi ko nalang pero andito parin ang takot at sakit dahil nakakaya nyang gawin sakin tohh.

"You killed our own child!" He coldly said at pinutok ang baril.

"Bang-"

"Khianna! Hey wake up!?"

"Khianna wake up!"

"At nakita ko pa itong tumawa at nagsalita ulit bago lamunin ng antok.

"Finally I get my Revenge!" At iniwan na ako na kinatulo ng luha ko.

"He find me!"

"He find me!"

"He kill me! Jhi-nho is dead"

Napatingin nalang ako kay khianna na pabalik balik na naglalakad sa kwarto nito.

At binubulong bulong ang salitang he find me! He kill me! At pinatay raw ako, ginising ko ito kanina para kumain sana pero ganito na ito pabalik balik sa paglalakad sa kwarto nito. Ginigising ko ito sa realidad pero mukang umaatake na namn ang condition nya, ilang araw na ito na nasa poder ko at ilang araw narin ito ganito sakin hindi kona sinasabi sa kanya dahil gusto ko maaalala nya mismo.

Naaawa ako sa kanya! Hindi ko alam ang gagawin ko kong magpapatuloy syang ganito. At mas lalong lala ang kondisyon nya pagmalaman nyang patay narin ang bestfriend nito.

She have a mental disorder trauma condition. It is a condition that she always remembering a unforgetable situation she experience beside aizon.

"You will regret all of this s**t Aizon! I SWEAR! You Will"

"Jhinho!? Thank you for helping me" nakangiti kong saad rito na kinatagal nito sa pagkain.

"How many times you always telling me thank you! More than 10?" Na kinatawa nito, i told you! It's oky khianna! Just stay here" nakangiti nitong saad na kinatahimik ko at tumigil sa pagkain.

"Whats wrong khianna? Don't you like the food!?"

"Hmm. Jhinho! I will move to my friend house? Sinabi kuna sayo! Diba? Tumawag si Vivie" nakangiti kong saad rito at tumingin rito pero mukang natigilan ito.

"Jhinho! Makakalimutan ka talaga!?" At pinagpatuloy ang pagsubo ng kanin ng magsalita ito na kinatigil ko dahil sa sinabi neto.

"Khianna! Vivie! Is DEAD! I want to tell You this early but You-" diko na ito pinatuloy sa sinasabi nito ng tumawa ako.

"Thats not funny! Jhin-ho" pero halos manginig ang boses ko at hawak kong kutsara dahil sa sinabi nito.

That not true! Vivie call me that she will help me.

"Look khianna! Gumagawa kana namn ng imahe na di totoo! Lahat ng sinasabi mo ngayon ay di totoo" jhinho said at halos puno ng katotohanan ang sinasabi Nito kong hindi ko lang alam ang lahat ng toh! Baka naniwala na ako.

"Sige! Tapos na ako sa pagkain! Pasok na ako sa kwarto jinho" nakangiti kong saad rito at tumayo na paalis sa dinning table ng tumayo rin si jhinho.

"Khianna! Tumigil kana! Wag mo nang pahirapan pa ang sarili mo!"

"Tumigil kana jhinho!"

"Pwede ba! Patay na si Vivie-"

"I said Stop! jhinho! Your talking nonsense! I told you that vivie is alive! She call me few minutes ago!" Napatingin nalang ako kay khianna na patuloy parin dinidepensahan ang mga sinasabi ko at patuloy parin nitong sinasabi that vivie is alive that vivie is call her.

Kahit na ang totoo naman ay kinakausap nito ang sarili ng mag isa.

A/R: Do you think guys Sino ang Karapat dapat na makatuluyan niya.