"Ashia, sorry talaga... Hindi kita natanong noong birthday mo kung okay ka lang ba! Sorry..." Venice embraced me after I told her everything about what happened. We are here in our classroom. Kaming na lang dalawa ang nandito dahil uwian na. Ngayon pa nakapasok si Venice dahil ilang araw din ang itinagal ng ulan kaya hindi sila nakauwi agad. She was forcing me to tell what happened here because she wanted to know everything. Miyerkules na ngayon at tatlong araw na ang nakalipas mula nang magkaayos kami ni papa. Sa bahay na ako umuuwi dahil kahit ilang beses pa rin akong sinasabihan ni mama na lumayas ay pinagtatanggol naman ako ni papa. She is always defeated at the end because my sister also opposed the idea of me being forced to leave in the house. She's still blinded by her anger

