สุรเสียงทุ้มหนักเอ่ยขึ้นอย่างเคร่งขรึม ทันทีที่ร่างสูงโปร่งของภาคินก้าวเข้ามา บรรยากาศภายในคาสิโนก็เหมือนถูกดึงให้หยุดนิ่ง ทุกสายตาหันมองเขาเป็นจุดเดียว
แต่สำหรับตะวันสิ่งที่หยุดแทบไม่ใช่แค่เวลา หากเป็นหัวใจของเธอที่แทบหยุดเต้นกับคำพูดที่เพิ่งได้ยิน
“พูดเองนะว่าให้” อีกฝ่ายเอ่ยขึ้นทันควัน ดวงตาวาวโรจน์อย่างคนที่เพิ่งได้ของล้ำค่า ในใจเต็มไปด้วยความดีใจเกินปิดบังเพราะมันหมายความว่าอีกไม่นานเขากำลังจะได้ครอบครองผู้หญิงที่ถูกใจ
ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กของภาคิน จะถูกโยนทิ้งออกมาได้ง่ายดายขนาดนี้
ภาคินยกมุมปากเล็กน้อยก่อนตอบอย่างเย็นชา
“กูให้ถ้ามึงชนะโป๊กเกอร์กู”
“ฉันไม่ใช่ของเดิมพันของคุณนะคุณภาคิน !” ตะวันโพล่งออกมาด้วยความสุดกลั้น มือเรียวกำแน่นจนปลายนิ้วซีด ใบหน้าสวยแดงก่ำทั้งด้วยความโกรธและความอับอายที่ถูกพูดถึงราวกับเป็นเพียงสิ่งของ
ภาคินเหลือบตามองเธอเพียงเพียงเส
