ตรวนรักเจ้าหนี้สุดร้าย

ตอนที่ 14 | รอดตัวไปอีกหนึ่งคืน

“คุณออกไปได้ไหม” ตะวันเอ่ยเสียงเบาพลางก้มหน้างุด ส่วนมือเรียวก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายของตัวเองให้มิดชิดเพราะท่อนบนของเธอยังเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าเขา

แม้ว่าเขาจะเคยเห็นมันมาแล้วแต่การต้องเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาในเวลานี้ก็ยังทำให้ตะวันรู้สึกเขินอายอยู่ดี เธอได้แต่ดึงผ้าห่มขึ้นมากอดไว้แน่นราวกับมันคือเกราะป้องกันเพียงอย่างเดียวที่เหลืออยู่ในตอนนี้

“มึงไล่กู” ภาคินเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย ใบหน้าหล่อนิ่งเรียบ ขณะสายตาคมตวัดมองเธอราวกับต้องการคำตอบในทันที

“ฉันอยากนอน ฉันเหนื่อย”

“แล้วใครถ่างตามึงอยู่ตะวัน อยากนอนก็นอนดิ กูไม่ได้ห้าม”

“แล้วทำไมคุณถึงไม่ออกไป”

“กูก็จะนอน”

ตะวันถึงกับงุนงงเหมือนไก่ตาแตก คนอย่างภาคินนี่นะจะมานอนร่วมเตียงกับเธอ ในห้องที่ให้ความรู้สึกไม่ต่างจากห้องเชือด

แต่การกระทำของเขากลับยืนยันทุกอย่างอย่างชัดเจน เมื่อร่างแกร่งทิ้งตัวลงบนเตียงข้าง ๆ เธอก่อนจะสอดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันอย่างไม่ลังเล

“จะนอนที่นี่กับฉันเหรอคะ” ตะวันถามย้ำ น้ำเสียงยังแฝงความไม่มั่นใจ แม้การกระทำของเขาจะบอกคำตอบอยู่แล้วก็ตามเพราะสำหรับตะวัน คนอย่างภาคินไม่น่าจะคิดค้างคืนกับผู้หญิงแบบนี้

แค่ทำทุกอย่างให้จบตามความต้องการของตัวเองแล้วแยกย้าย นั่นต่างหากที่ดูจะเหมาะกับคนอย่างเขามากที่สุด

“กูเหนื่อยเหมือนกัน มึงไม่ได้เหนื่อยคนเดียวหรอกนะ”

“แต่คุณเสร็จคนเดียว” ตะวันบ่นอุบอิบพลางก้มหน้าลงอย่างขัดใจ มันก็จริงอย่างที่เธอพูด เธอเมื่อยปากแทบตายกว่าจะทำให้เขาเสร็จ แถมยังต้องทนเจ็บตัวจากการกระทำของเขาอีกต่างหาก

โดนกระทำขนาดนั้นจะบอกว่าเธอไม่มีอารมณ์เลยก็คงไม่ใช่ อย่างที่เคยบอกตะวันไม่ใช่คนไร้เดียงสา แม้ไม่เคยผ่านมือใครแต่เรื่องการช่วยตัวเองก็ไม่ใช่สิ่งแปลกสำหรับเธอ

เธอเคยปลดปล่อยความต้องการและช่วยตัวเองอยู่บ้างแต่ครั้งนี้มันต่างออกไปเพราะต่อให้เธอรู้สึกมากมายเธอก็ไม่เสร็จกลับกันมันดันเป็นเขา

“อยากเสร็จไหมละ กูช่วยได้นะ” ภาคินไม่ได้พูดลอย ๆ เขาขยับตัวหันมาทางตะวันก่อนจะยื่นมือไปลูบไล้เรียวขาเนียนอย่างเชื่องช้า คล้ายตั้งใจปลุกเร้าอารมณ์ของเธอที่นอนอยู่ข้างกัน

“มะ..ไม่ค่ะ” ตะวันรีบปฏิเสธ เธอช่วยตัวเองได้และตอนนี้ก็ไม่ต้องการให้เขามายุ่งด้วย แค่นอนนิ่ง ๆ ปล่อยเวลาให้ผ่านไป อารมณ์วูบไหวในร่างกายก็คงค่อย ๆ สงบลง

“ถ้าอยากเสร็จก็บอก กูไม่ใช่คนใจดำที่จะเสร็จคนเดียว”

แม้คำพูดจะฟังดูเหมือนคนใจกว้างแต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ภาคินไม่เคยช่วยใครและไม่เคยสนใจความรู้สึกของผู้หญิงคนไหน หากเขาเสร็จทุกอย่างก็ถือว่าจบเพราะผู้หญิงที่ขึ้นเตียงกับเขาล้วนถูกซื้อด้วยเงิน

“จะไม่ออกไปใช่ไหมคะ”

“กูจะนอน”

“ห้ามกวนนะคุณภาคิน”

“มึง/สั่งกูเหรอตะวัน”

“ฉันแค่บอก”

“อย่านอนดิ้นแล้วกันเพราะกูไม่ชอบให้ใครมานอนเบียด”

แม้ปากจะพูดแบบนั้นแต่ในใจภาคินเองก็ไม่แน่ใจว่ากำลังทำอะไรอยู่เหมือนกัน หากเขานอนอยู่กับตะวันในคืนนี้ นี่จะเป็นครั้งแรกหลังจากเรื่องรักเฮงซวยที่จบลงด้วยการทรยศ

ที่ผ่านมาเขาไม่เคยนอนหลับเต็มอิ่ม ภาพความทรงจำในอดีตยังคงตามหลอกหลอน เตียงนอนที่เคยเป็นที่แห่งความสุขกลับกลายเป็นสถานที่ที่คนรักของเขาพาชู้ขึ้นมาเริงรักต่อหน้าความเชื่อใจที่เขาเคยมอบให้

ทุกอย่างเหมือนฝันร้ายที่คอยตามรบกวนไม่ให้เขาหลับสนิท ทั้งที่ครั้งหนึ่งทุกอย่างเคยไปได้ดี ถึงขั้นวางแผนแต่งงานร่วมกันแต่สุดท้ายเธอกลับหักหลัง ทิ้งไว้เพียงความเจ็บปวดและรอยแผลลึกในใจของเขา

ตั้งแต่วันนั้นหัวใจของภาคินก็ปิดตาย เขาไม่เคยรักใครและไม่คิดจะรักอีกต่อไป หากมีความต้องการก็แค่ใช้เงินซื้อผู้หญิงสักคนมาเพื่อระบายอารมณ์แต่ถ้าจะให้เริ่มต้นความสัมพันธ์หรือเปิดใจให้ใครอีกครั้ง มันคงไม่มีทางเกิดขึ้นอีกแล้ว

“แล้วตัวเองจะมานอนด้วยกันทำไม” ตะวันบ่นอุบอิบอีกครั้ง พลางหันหน้าหนีอย่างขัดใจ หากไม่ชอบให้ใครมานอนเบียดก็ควรพาตัวเองไปนอนที่อื่น

เหตุผลที่เธอไล่เขาก็เพราะเธอหนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว โซ่ที่ล่ามอยู่ตรงข้อเท้ายังคงรัดแน่นจนรู้สึกเจ็บและระบมมากขึ้นในทุกเวลา

“พูดว่าอะไร”

“เอาโซ่ออกได้ไหม ฉันเจ็บข้อเท้า”

“เด็กดื้อ ๆ อย่างมึงมันต้องโดนแบบนี้” ภาคินตอบกลับทันทีโดยไม่คิดจะทำตามคำขอของเธอ ในสายตาของเขา ตะวันไม่ต่างอะไรจากม้าพยศ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถ้าปลดโซ่ให้แล้ว เธอจะคิดหนีอีกหรือเปล่า

ยิ่งไปกว่านั้นการใส่มันไว้ก็เหมือนเป็นการย้ำเตือนให้เธอรู้ว่าการกระทำของเธอครั้งก่อนคือสิ่งที่ไม่ควรทำ

“ฝันดีค่ะ” ตะวันไม่คิดจะต่อความยาวสาวความยืด เธอเอ่ยเพียงประโยคสั้น ๆ ที่ภาคินไม่ได้ยินจากใครมานานหลายปีก่อนจะพลิกตัวหันไปอีกฝั่ง ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังบางที่หันให้เขาเพียงลำ

หัวใจของมาเฟียหนุ่มเต้นกระหน่ำราวกับควบคุมไม่ได้ เพียงคำพูดสั้น ๆ ประโยคเดียวกลับทำให้เขาเสียอาการจนไม่เป็นตัวของตัวเอง เด็กผู้หญิงที่เขาพาเข้ามาในบ้าน เพียงเพื่อใช้ขัดดอกหนี้สินที่แม่ของเธอทิ้งไว้ กลับค่อย ๆ เขย่าความรู้สึกบางอย่างในใจเขาให้เปลี่ยนไปโดยไม่ทันตั้งตัว

แค่คำพูดธรรมดาเพียงประโยคเดียว กลับทำให้ความคิดมากมายหลั่งไหลเข้ามา ภาพความทรงจำเกี่ยวกับอดีตคนรักผุดขึ้นมาในห้วงสำนึก ตอกย้ำความรู้สึกที่เขาพยายามฝังกลบเอาไว้จนแน่นอก ภาคินหลับตาลงพยายามตัดทุกอย่างออกไปจากหัวแต่ยิ่งฝืนภาพเหล่านั้นกลับยิ่งชัดเจนขึ้นกว่าเดิม

คำว่าฝันดีค่ะของตะวันกำลังปลุกความรู้สึกหลากหลายให้ตื่นขึ้นในใจของเขา มันเหมือนจะทำให้รู้สึกดีแต่ก็เป็นเพียงความรู้สึกคลุมเครือเพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่กำลังก่อตัวอยู่ในอกคืออะไรกันแน่

ภาคินรู้ดีว่าเขาคงนอนต่อบนเตียงเดียวกับตะวันไม่ได้อีกแล้ว เชาเปิดผ้าห่มออกก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงข้างเตียง สายตาคมหันกลับไปมองร่างเล็กที่กำลังหลับสนิทอยู่บนที่นอน

เพียงแค่เห็นท่านอนของเธอ ความรู้สึกร้อนรุ่มที่เขาพยายามกดเอาไว้ก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่

เธอนอนตะแคงข้างจนกางเกงขาสั้นร่นสูงขึ้น เผยให้เห็นสะโพกอวบอิ่มที่เบียดชิดกันเป็นทรงกลมงดงาม ภาคินได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาคมจ้องมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อาจละสายตาได้

เธอซ่อนรูปมาก หน้าอกก็อิ่มเต็มจนชวนให้ใจสั่นแถมยังมีก้นแน่นได้รูปเชอร์รี่อีกต่างหาก

ลมหายใจของภาคินเริ่มติดขัดและหนักหน่วงขึ้นทุกจังหวะจนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ก่อนที่ความคิดจะทันได้ห้ามปรามร่างสูงก็ย่อตัวลงที่ปลายเตียง

มือหนาเอื้อมไปจับเรียวขาเนียน ไล้ลูบอย่างแผ่วเบาราวกับต้องมนตร์ก่อนจะก้มลงประทับจูบแผ่ว ๆ ไล่ไปตามผิวขาวด้วยความหลงใหลยากจะยับยั้ง

ภาคินกำลังจะอดทนไม่ไหวแล้ว เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทุกอย่างถึงกลายเป็นแบบนี้ ทั้งที่ตะวันกำลังหลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราวแต่ท่าทางไร้เดียงสาของเธอกลับยิ่งเหมือนการยั่วยวนที่ทำให้เขาคลุ้มคลั่ง

หากจะมีใครสักคนกำลังมีจิตใจอกุศลในห้องนี้ ก็คงหนีไม่พ้นภาคินในเวลานี้

บอกตามตรงว่าเขาอยากเอาแต่หากทำในตอนนี้ เขาก็คงไม่ต่างอะไรจากคนเหี้ยที่ฉวยโอกาส แม้มันไม่จำเป็นจะต้องสนใจแต่เขากลับคิดเหตุผลนี้

จากที่ตั้งใจจะนอนอยู่ข้างเธอเฉย ๆ และหลับไป ดูท่าแล้วมันคงเป็นไปไม่ได้ ภาคินสูดลมหายใจลึกพยายามกดอารมณ์ความต้องการและความปรารถนาที่กำลังปะทุอยู่ในอก

“แม่ง ! ขาขาวขนาดนี้ กูจะทนไหวได้ไง”

“คืนนี้รอดตัวไปนะ คืนต่อไปกูไม่ปล่อยให้นอนเฉย ๆ แน่ตะวัน”

❤️

อาการมันออก อดใจจนแทบทนไม่ไหว

ภาคินมันร้าย ปากบอกเอามาเป็นเด็กขัดดอก อยากสั่งสอน แต่หลงเธอตั้งแต่ตอนเห็นขาอ่อน !