Chapter 25
NAPAUNGOL si Almary nang maramdaman niyang tila kay bigat ng kanyang katawan at nanakit ang kanyang lalamunan. Napamulat siya nang madama niya ang kanyang noo at napansin niyang mainit iyon. Napangiwi siya nang sinubukan niyang bumangon ay hindi niya magawa.
"Ahmm…tubig…" mahinang daing niya at kinapa ang kanyang katabi.
Patay ang ilaw tanging ang sinag ng buwan lang ang nagsisilbing liwanag sa kabuuan ng silid kung saan sila ng kanyang Uncle Cenon. Nakislot siya nang may makapa siyang matigas at mahaba.
"Ngeks! Mukhang umaga na! Kasi gising na gising na ang sawa!" hiyaw ng utak niya.
Parang tuluyan atang nagising ang diwa niya dahil sa kanyang nakapa pero hindi pa din siya makabangon. Masakit na masakit ang katawan niya, at inaapoy siya ng lagnat.
Napangiwi siya.
"Ka
