เสี้ยวเพชรสวมกระโปรงสั้นลายสก็อตแบบที่เธอชอบใส่ เจโซ่ยังจำได้ดีว่าอะไรบ้างที่ซีอีโอสาวคนนี้ชอบ และอะไรบ้างที่หญิงสาวเกลียดและชิงชัง
“ไม่” เสี้ยวเพชรตอบกลับเสียงห้วน
“นั่งสิ” เจโซ่เอ่ยเชื้อเชิญ
ชายหนุ่มผายมือให้เสี้ยวเพชรลูกค้าคนสำคัญของเขานั่งลงบนเก้าอี้พิงพนักบุนวมอย่างดีที่เขาคัดสรรมาเพื่อเธอ!
หญิงสาวหย่อนก้นงามลงนั่งบนเก้าอี้บุนวม คราแรกเสี้ยวเพชรคิดว่าเก้าอี้ร้านอาหารผับบาร์แห่งนี้น่าจะแข็งกว่านี้สักหน่อย
“ทำไมนัดมาป่านนี้” หญิงสาวเอ่ยถามชายหนุ่มเสียงห้วน
“โธ่ป้าก็ผมว่างตอนนี้” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น
“งั้นเล่าธุระมา” เสี้ยวเพชรเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยกว่าเดิม
วูบหนึ่งที่หญิงสาวสังเกตเห็นดวงตาเปล่งประกายระยับของชายหนุ่มพราวระยับ
ในใจของหญิงสาวอดใจเต้นระรัวด้วยความวิตกกังวลไม่ได้ เพราะทุกครั้งที่เจโซ่ส่งสายตาแบบนั้นนั่นหมายความว่าเกิดหายนะครั้งใหญ่ขึ้นกับความรักของเธอกับวิชญ์เสียแล้ว
