GRENCIE LUZ VILLAVERDE
“Jumisyo Grencie! Graduating student ka! Hindi ba pwedeng walang isyu muna? Pagpahingahin niyo naman ako, nakakahiya ang mga pinaggagawa niyo. Paano kung mag demanda ang mga magulang ‘non? Nakita mo ba ang mukha ng kaklase mo? Oh god!” Problemado na sambit ni Lola sa akin.
Nandito ako ngayon sa loob ng library niya as usual, dito yan namalagi araw-araw. Tahimik lang ako dahil alam ko naman sa sarili ko na may kasalanan ako.
“Ano? Nanahimik ka d'yan? Nawalan ka na ba ng boses! Akala ko ba gusto mong maging Architect, Grencie! Bakit parang mas gusto mo maging barumbado? Puro away nalang talaga ang inaatupag ninyong magkakapatid.” Naiiling nitong sambit at napahawak pa sa batok.
“Sorry, La. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili ko, badtrip na ako sa classroom
