leyla ve Mehmetin hikayesinden sonra aşka olan inancımı kaybetmştim nasıl öylehabersizce giderdi nasıl hiçbir çaıklama tek bir söz söylemeden giderdi aklım almıyordu.Nasıl bu kadar bencil olabilirdi hiç mi sevöemişti kızı.
Ama leyle ve sinanın aşkı ile de aşkın varlığına olan inancımı tamamladım.Biz bazen yanlış insanalrda aşkı arar ya da yanlış insana aşık olduğumuzu sanırız oysa ki o hissettiğimiz duygu aşk değil sadece bağlılık ya da elde edebilme duygusudur mehmet ve leylanın hikayesini dinledikten sonra çok düşündüm ben de mi çınar hakkında böyle düşünüyordum bende mi çıanra karşı böyle hisler besliyordum ama sanmıyorum çünkü ben onu gerçekten sveiyorum.
Nerden mi biliyorum?Bilmiyorum hissediyorum kalbim her an her saniye her salise sasece onun adını hayrlırıyor.Her seferinde zihnim
