Merdivenlerden çıkarken geri dönüp yüzüme öyle bir baktı ki kalbini paramparça etmişim gibi. Bununla birlikte benimde kalbim sıkışmaya başladı. Elimi kalbime götürüp bastırdım ve geri masaya dönerek Alçin ablaya baktım. Yüzünde bir gülümsemeyle Artun'un gittiği yere bakıyordu. Sonra bakışları benim mahvalmuş halime kaydı ve tebessüm etti. Dudaklarını oynatarak 'sakin ol' demesiyle kaşlarım çatıldı. Şuan ki durumda nasıl sakın olabilirdim ki kalbim çok acıyordu. Babamın herkesten önce işim var diyerek kalkmasıyla onu uzaklaşmasını bekledim. Ardından geri Alçin ablaya dönerek konuştum.
"Alçin abla," sesimin titremesiyle duraksamak zorunda kaldım. Bakışları merdiveni kontrol edip bana döndü ve masanın üzerinde duran elimi tutarak konuşmaya başladı.
"Sakin ol, birtanem! Sorun yok." diye beni
