อัคคีกระชากเสื้อเชิ้ตของเธอจนขาดวิ่น แรงปรารถนาที่พุ่งสูงจากคำสาปและฤดูผสมพันธุ์ทำให้เขารุนแรงและเอาแต่ใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เขาเริ่มบรรเลงบทรักที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย สัมผัสที่จาบจ้วงและดุดันทำให้รินรดาแทบจะหลอมละลายไปกับความต้องการที่เขาส่งผ่านเข้ามา
ภายในห้องนอนกว้างที่มีเพียงแสงจันทร์สีเงินยวงฉาบไล้ตามขอบหน้าต่างหิน กลิ่นอายฟีโรโมนของหมาป่าหนุ่มรุนแรงจนรินรดาแทบสำลัก อัคคี ไม่เหลือเค้าลางของชายหนุ่มที่เคยขรึมสุภาพอีกต่อไป ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาแดงก่ำและชุ่มไปด้วยเหงื่อ เส้นเลือดปูดโปนตามท่อนแขนและลำคอแสดงถึงความอดกั้นที่พังทลายลง
“ฉันบอกแล้วไง... ว่าอย่าท้าทายสัญชาตญาณของฉัน”
อัคคีคำรามเสียงต่ำก่อนจะกระชากร่างบางเข้าหาตัว สัมผัสจากฝ่ามือหนาที่บีบเค้นลงบนสะโพกมนนั้นรุนแรงจนรินรดาต้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวดที่เจือไปด้วยความเสียวซ่าน เขาบดจูบเธออย่างจาบจ้วง ลิ้นร้อนรุกล้ำ
