ความเงียบเชียบภายในคฤหาสน์ของ ผู้กองธันวา ถูกแทนที่ด้วยเสียงกระซิบของสายลมและเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเหล่าบอดี้การ์ดด้านนอก รินรดา นั่งอยู่กลางห้องมืด นัยน์ตาของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีครามเข้มส่องประกายในความสลัว ประสาทสัมผัสที่อัคคีทิ้งไว้ในกายเธอกำลัง "ตื่นรู" อย่างสมบูรณ์
เธอไม่ได้เห็นเพียงแค่ห้องที่ว่างเปล่า แต่มองเห็นความร้อนที่แผ่ออกมาจากกล้องวงจรปิด และได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มนาฬิกาของยามที่เดินอยู่หน้าประตู
“อัคคี... รินสัมผัสได้ว่าคุณกำลังจะดับสูญ” เสียงคำรามแผ่วเบาในโสตประสาทของเธอคือสัญญาณสุดท้าย รินรดาจะรอช้าไม่ได้อีกแล้ว
รินรดาเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบาราวกับเงา เธอไม่ได้ใช้กำลังพังประตู แต่ใช้ความนิ่งสงบดึงแจกันเซรามิกขึ้นมา ทันทีที่กล้องวงจรปิดหมุนไปในจุดอับสายตา เธอสลัดผ้าห่มคลุมกล้องไว้อย่างแม่นยำ ก่อนจะดึงสายสัญญาณจนขาดสะบั้น
กริ๊ก!
บอดี้การ์ดด้านนอกรีบไขประตูเข้ามาดูความผ
