ท่ามกลางความเย็นเยียบของถ้ำน้ำตกศักดิ์สิทธิ์ที่มีเพียงแสงจันทร์ลอดผ่านรอยแยกของหิน อัคคี ในร่างอสูรสีเงินยักษ์ยังคงนอนแน่นิ่ง ลมหายใจแผ่วเบาจนน่าใจหาย ป้าบัว มองดูสถานการณ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะหันมาสบตากับ รินรดา ที่บัดนี้มีแววตาแน่วแน่และทรงพลังกว่าเดิม
“คุณหนูคะ... การจะปลุกวิญญาณที่หลับใหลในแดนอสูร ไม่ได้ใช้แค่จิตวิญญาณเท่านั้น” ป้าบัวเอ่ยเสียงกระซิบ “แต่ต้องใช้ ‘ความร้อนแรงของสัญชาตญาณดิบ’ เพื่อเรียกความเป็นมนุษย์ที่โหยหาคู่ของเขากลับมา คุณหนูต้องใช้ร่างกายและหยาดเลือดผสานเข้ากับเขา... ในบ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์นี้”
รินรดาค่อยๆ พยุงร่างมหึมาของอัคคีลงสู่บ่อน้ำพุร้อนกลางถ้ำ ไอร้อนสีขาวลอยอวลไปทั่วบริเวณ บดบังทุกสายตาจากภายนอก เหลือเพียงเธอกับเขาเพียงลำพัง ทันทีที่ร่างอสูรสัมผัสกับน้ำศักดิ์สิทธิ์และไออุ่นจากร่างกายของรินรดา พลังจากศิลาราหูก็เริ่มกระตุ้นให้กล้ามเนื้อของอัคคีสั่นสะท้า
