เขากระชากผมเธอจนเธอหน้าหงาย เธอเดินถอยหลังตามแรงเขาไปด้วยความเจ็บปวด รีบยกสองมือไปจับมือของเขาที่จิกผมไว้
ธิมาดาเจ็บระบมไปทั้งหน้าและศีรษะ แต่เธอก็ยังไม่ยอมหมดหวัง คิดหาวิธีที่จะช่วยตัวเองให้หลุดพ้นจากน้ำมือของชายชั่ว และวิธีเดียวที่ต้องทำเพื่อเอาตัวรอดในตอนนี้ก็คือแกล้งยอม
“น้าชาติจ๊ะ อย่าทำแฟนแบบนี้เลยจ้ะ แฟนเจ็บ แฟนยอมทุกอย่างแล้ว” เธออ้อนวอน “นะจ๊ะน้าชาติ ปล่อยแฟนก่อนนะ แฟนยอมแล้ว แฟนจะยอมเป็นของน้าชาติ แต่น้าชาติต้องไม่ทำให้แฟนเจ็บแบบนี้นะ.. น้าชาติจ๋า แฟนยอมน้าชาติแล้ว แต่น้าชาติต้องอ่อนโยนกับแฟนนะ เพราะแฟนไม่เคย” เธอตะล่อมด้วยความกระดากอายเมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มลังเล มือที่จิกผมเธอเริ่มเบาขึ้นมาก
สุชาติลังเลอยู่ชั่วครู แต่เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายไม่มีทางสู้ตนได้จึงยอมปล่อยมือ
“ถ้ายอมแต่แรกก็ไม่ต้องเจ็บขนาดนี้ แต่น้าไม่เชื่อหรอกนะว่าหนูยังซิงอยู่ อย่ามาหลอกน้าเลย แต่ถึงยังไงน้าก็ไม่
