แต่ถ้าอยู่ที่ไร่เขาก็จะยุ่งจนไม่มีเวลาคิดถึงเธอ กว่าจะนึกถึงเธอก็ตอนที่อยู่ในห้องนอนนั่นแหละ บางวันก็ไม่ได้นึกถึงด้วยซ้ำเพราะเหนื่อยมาก พอหัวถึงหมอนก็หลับทันที
เขาจะเป็นคนประเภทที่ว่ายิ่งอยู่ใกล้ยิ่งอยากเห็นหน้า แต่ถ้าอยู่ไกลกันก็แล้วไป แค่คิดถึงในใจก็พอ
นั่งทำงานไปได้สักพักใหญ่ ประชาสัมพันธ์ก็โทรมาบอกว่าหญิงสาวมาถึงแล้ว เขามองนาฬิกาเรือนหรูที่ข้อมือ.. เกือบสามชั่วโมงที่เธอหายไป และตอนนี้เธอกลับมาแล้ว รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แล้วเริ่มทำงานอย่างมีสมาธิมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
....................
ห้องทำงานของทิตยา
หญิงสาวนั่งอ่านข้อความที่พิมพ์ค้างไว้บนหน้าจอมือถือเป็นสิบรอบแล้ว กำลังลังเลว่าจะส่งดีหรือไม่ เธอนับหนึ่งถึงสิบแล้วตัดสินใจกดส่งออกไป แล้วยกหูโทรศัพท์ตั้งโต๊ะกดเบอร์ติดต่อภายใน
(ครับน้องปลาย)
“พี่ต้น..” เธอเรียกเขาแล้วเงียบไปชั่วครู่ “เย็นนี้พี่ต้นว่างไหมคะ ปลายอย
