เธอค้อนใส่เขา แล้วส่งเสื้อผ้าที่เลือกไว้ให้พนักงานจัดใส่ตะกร้า เมื่อได้ของคุณลูกแล้ว เธอก็ชวนเขาไปเลือกของบำรุงให้คุณแม่อีกเล็กน้อย เมื่อได้ครบเรียบร้อยแล้ว จึงเดินทางไปที่โรงพยาบาล
ทั้งสองเดินไปที่ประชาสัมพันธ์ เพื่อสอบถามหมายเลขห้องของคุณแม่มือใหม่ ในมือของชายหนุ่มมีกระเช้าของฝากถือไว้ทั้งสองข้าง
“รีบเยี่ยมรีบกลับกันนะแฟน เย็นนี้หนูต้องไปงานเลี้ยงกับพี่นะ อย่าลืม” เขาบอกกับเธอขณะเดินไปด้วยกัน
“ไม่ลืมหรอกค่ะ แต่พี่เป้อย่าเรียกแฟนว่าหนูได้ไหมคะ คนอื่นได้ยินมันจะไม่ดี”
“พี่แก่ขนาดนั้นเลยเหรอ” เขาเข้าใจความหมายของเธอ เพราะมันฟังเหมือนเด็กเสี่ย แต่เขากับเธอห่างกันแค่เจ็ดปี ก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก
“พี่เป้ไม่แก่หรอกค่ะ แต่แฟนน่ะหน้าเด็กต่างหาก” เธอส่งยิ้มทะเล้นให้เขา
เขาหัวเราะกับคำพูดของเธอ “พี่จะเรียกของพี่แบบนี้ ถ้ากลัวคนอื่นเข้าใจผิด พี่ก็ยินดีรับผิดชอบนะ”
ทั้งสองต่างเย้าแหย่กันไปมา
