ทิตยาไม่คิดไม่ฝัน ว่าจะได้ยินคำขอแต่งงานในเวลาเที่ยงคืนแบบนี้ มันกะทันหันไปหน่อย แต่เธอก็ดีใจ
“วันวาเลนไทน์เขามีแต่บอกรักกัน แต่พี่ต้นขอแต่งงานเลยเหรอคะ แต่ปลายก็ชอบนะ เพราะมันพิเศษกว่าคนอื่นดีค่ะ” เธอโผกอดเขาด้วยความรักที่มีอยู่เต็มเปี่ยม “ปลายกำลังคิดอยู่เลยค่ะ ว่าเมื่อไหร่พี่ต้นจะขอแต่งงาน พูดแล้วห้ามคืนคำนะ เพราะปลายไม่รับคืนเด็ดขาด” พูดกลั้วหัวเราะ
“รับรองตลอดชีวิต ไม่มีคืนคำ พี่จะจำวาเลนไทน์ปีนี้ไปตลอด” ทั้งสองกอดกันอย่างมีความสุข “พี่ขอนอนค้างที่นี่นะ พี่ไม่อยากกลับแล้ว เพราะตอนเช้าก็ต้องมาอีก แล้วนี่อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเช้าแล้วด้วย”
“แน้ อย่ามาขี้ตู่นะคะ ไม่มีใครอยู่จะมานอนได้ยังไง เดี๋ยวมีคนเอาไปนินทา ปลายก็เสียหายแย่สิคะ” เธอแกล้งต่อว่าเขา ถึงเขาจะนอนก็ไม่แปลกอะไรหรอก เพราะเขาก็เคยมานอนอยู่บ่อย ๆ
“ก็เพราะไม่มีใครอยู่นั่นแหละพี่ถึงอยู่เป็นเพื่อน เดี๋ยวเป็นแบบน้องแฟนแล้วใครจะช
