“คุณต้น แล้วเรื่องของเราล่ะคะ ถ้าคุณรักเธอแล้วคุณมาทำแบบนี้กับมีนาทำไมคะ” มีนาร้องไห้ฟูมฟาย เรียกร้องความเห็นใจจากลูกผู้หญิงด้วยกัน เธอไม่สนหรอกว่าคนอื่นจะรักกันขนาดไหน คนจนอย่างเธอที่ต้องถีบตัวเองขึ้นมาอยู่ระดับนี้ได้ เธอต้องผ่านผู้ชายมาทุกประเภท แต่ไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบเท่าเขาเลย ผู้ชายนุ่มนวล ใจดี และเป็นสุภาพบุรุษ
ที่สำคัญเขาใจป้ำมาก ๆ เรื่องอะไรจะปล่อยให้หลุดมือง่าย ๆ ถึงแม้เมื่อกี้เธอจะเล่นละครไปแล้วบทหนึ่ง คือขอกอดลาเขาเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมกับเงินก้อนเพื่อไปก่อร่างสร้างตัว แต่มันก็เป็นแค่การแสดงเท่านั้นแหละ จะมีงานไหนสบายเท่ากับงานไซด์ไลน์คงไม่มีอีกแล้ว
“ผมว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะมีนา” เขาพูดเสียงขรึม “คุณน่าจะรู้ตัวดีนะ ว่าเราคบหากันในฐานะอะไร” เขาไม่อยากพูดออกไปตรง ๆ เพราะมันดูจะแรงเกินไป
“พี่ต้นคะ ปลายออกไปก่อนดีกว่าค่ะ” ทิตยาส่งยิ้มให้คนรัก แม้ในใจจะรู้สึกลังเล แต่เธอก็
