“ใจเย็น ๆ แฟนเขาเก่ง เขาเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว เชื่อพี่นะ”
“ค่ะ” เธอพยายามทำใจให้เย็นลงตามที่คนรักแนะนำ
ฐวรรษชะลอรถเมื่อใกล้ถึงหน้าบ้านของหญิงสาว รีบดึงแขนคนรักที่กำลังจะเปิดประตูลงไปอย่างรีบร้อน
“โทรบอกพี่แฟนก่อนดีกว่าว่าเรามาถึงแล้ว”
“ขอโทษค่ะพี่ต้น ปลายใจร้อนจนเลอะเลือน” เธอหยิบโทรศัพท์ ยังไม่ทันกดโทรก็เห็นธิมาดาวิ่งตรงมาที่รถในสภาพที่ย่ำแย่มาก มันทำให้ใจของเธอหล่นไปอยู่ที่เท้าแทบทันที
แต่ยังไม่ทันได้เปิดปากพูดอะไร คนรักของเธอก็เปิดประตูวิ่งไปหาอีกฝ่าย พร้อมกับเอาเสื้อสูทที่ถือติดมือไปด้วยคลุมไหล่ให้ เธอจึงรีบตามลงไปด้วยความเป็นห่วง
“เกิดอะไรขึ้นคะพี่แฟน”
“ขึ้นรถก่อนดีกว่าครับ” บอกหญิงสาวทั้งสองแล้วเดินระวังหลังให้พวกเธอ
ฐวรรษรีบเข้าไปประจำที่คนขับ แล้วถอยรถออกไป
เอี๊ยดดด.. ปิ๊นนนน..!
เสียงเบรกตามด้วยเสียงบีบแตรของรถยนต์อีกคันดังลั่นซอย เมื่อเขากลับรถและกำลังออกตัวไปข้างหน้า
