ตอนที่10 พี่ไคขา++18++

1309 Words
"ฉันจะถอนหมั้น" " 0_0 อะไรนะคะ" "ก็เธอพูดเองนิ...ว่าฉันมีคู่หมั้นแล้วไม่อยากยุ่งกับคนที่มีเจ้าของถ้าฉันถอนหมั้นเธอก็รู้สึกกับฉันได้แบบนี้ไม่ดีหรอ" ถ้าเขาทำแบบนั้นเขาจะไม่มีปัญหากับทางครอบครัวหรอ "แต่ว่าคุณไค...จะไม่มีปัญหากับครอบครัวหรอคะ" ฉันเว้นวรรคอยู่นานถึงพูดออกมาถ้าเขาถอนหมั้นเมื่อคืนมีปัญหากับครอบครัวแล้วเขาจะทำยังไงล่ะเขาเป็นถึงทายาทอันดับ 2 ของตระกูลเฉินเขาจะไม่เดือดร้อนหรอ "ถ้าเธอกังวลเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงฉันจัดการได้" ถึงแม้เขาจะพูดแบบนั้นก็เถอะฉันก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดีเขาเป็นถึงทายาทอันดับ 2 เชียวนะ คิ้วของฉันคงจะขมวดจนจะชนกันคุณไคจึงยกมือหนามาสัมผัสที่หัวคิ้วของฉัน "หยุดคิดได้แล้วคิ้วเธอจะผูกติดกันอยู่แล้ว" "ยังไงข้าวก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดีค่ะ" ฉันพูดขณะที่ยกมือทั้งสองข้างไปลูบที่พวงแก้มทั้งสองข้างของเขา คุณไคยกมือหนามาจับที่มือเล็กแล้วกดจูบทีหลังมือของฉันแผ่วเบา ฉันรู้สึกถึงใบหน้าที่เห่อร้อนขึ้นการกระทำของคุณไคทำหัวใจของฉันเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ จู่ๆคุณไคก็ย่อตัวก้มหน้าลงเอาหูมาแนบที่อกฉัน ยิ่งเขาทำแบบนี้ใจฉันก็ยิ่งเต้นแรงขึ้น จนคุณไคเอาใบหน้าออกจากอกข้างซ้ายของฉัน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขามองหน้าฉันที่ตอนนี้แดงจัดเหมือนลูกตำลึง เรายกยิ้มที่มุมปาก "ใจเต้นแรงเชียวนะกลัวหรอ...หรือตื่นเต้น" เขาก็รู้อยู่แล้วว่าใจฉันแรงเพราะอะไรยังจะมาแกล้งถาม "คุณไค...รู้อยู่แล้ว" "เขินหรอ" ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งเขินจนวางมือไม่ถูกจู่ๆคุณไคก็อุ้มตัวฉันขึ้นในท่าเจ้าสาว "ว้าย..คุณไค!!" ฉันกรี๊ดออกมาแล้วใช้มือตีที่อกแกร่งเบาๆคุณไคอุ้มฉันเดินตรงไปยังห้องนอน เขาว่างฉันลงบนเตียงอย่างเบามือ มือหนาเริ่มทำการปลดกระดุมชุดนักศึกษาของฉันออกฉันท้วงขึ้น "คุณไค ม..เมื่อตอนกลางวันเพิ่งทำไปเองนะคะ" "ตอนนี้ฉันทนไม่ไหวเธอน่ารักเกินไป" อีข้าวขอตายแป๊บค่ะ ตายสงบศพสีชมพู "อย่าพูดแบบนี้ได้ไหมคะ...ข้าวเขิน" พอพูดจบฉันก็หันหน้าหนีไปอีกทางเพราะเขิน พอคุณไคเห็นท่าทีเขินอายของฉันก็ยกยิ้มที่มุมปาก "มานี่สิ" คุณไคพูดพร้อมกับใช้มือแกร่งทั้งสองข้างยกตัวฉันมานั่งค่อมบนตักตัวเองแล้วดันหน้าฉันเข้ากับอกซ้ายของเขา พอฉันจะเอาหน้าออกเขาก็ใช้มือกดหน้าลงมาอีก "ฟังสิ?" พอฉันดิ้นเขาก็พูดให้ฉันฟังเสียงที่อกเขา ตึกตัก ตึกตักๆ เสียงหัวใจของคุณไคเต้นแรงมากฉันเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นว่าหูคุณไคนั้นแดงมาก ฉันยกมือขึ้นไปจับที่หูคุณไค "ทำหูคุณไคแดงจัง..ร้อนหรอค่ะ" ฉันถามพร้อมหันไปมองหน้าเขาที่ตอนนี้นั่งนิ่งมองการกระทำของฉัน "เธอไม่รู้หรอว่าทำไมหูฉันถึงแดง" ฉันสายหน้าไปมาพร้อมกับมองที่หูของคุณไคที่แดงเถือกไปหมด "ที่ฉันหูแดงก็..เพราะเธอ" คุณไคก็ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบที่ข้างหูฉันลมหายใจร้อนๆลดบนต้นคอของฉันจนรู้สึกขนลุกไปหมด "เพราะเธอทำตัวน่ารัก...ทำตัวน่ากินหูฉันเลยแดง" พอได้ฟังคำตอบหน้าฉันก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมา ฉันเขินจนจะตายอยู่แล้ว อยากกรี๊ดไส่หน้าคนพูดจริง พอคุณไคเห็นว่าฉันอายจนทำอะไรไม่ถูกเขาก็ยกมือขึ้นมาจับปลายคางของฉันขึ้นมองเขา คุณไคกดริมฝีปากลงมาจูบริมฝีปากบางของฉันอย่างอ่อนโยนก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นจูบที่แสนจะเร้าร้อน ฉันเต็มใจรับจูบและสัมผัสแสนเร้าร้อนนี้มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นคล้องคอเขา คุณไคสอดลิ้นเข้ามาในปากของฉันแล้วตักตวงดูดกลืนน้ำหวานในปากฉัน มือหนาเลื่อนขึ้นมาขยำอกอวบฉันแล้วสอดมือไปข้างหลังปลดตะขอบราเซียร์สีเนื้อออกอย่างช่ำชอง เผยให้เห็นอกอวบขาวอมชมพูเม็ดบัวสีสวย คุณไคใช้ลิ้นเลียหยอกเย้าเม็ดบัวสีสวยก่อนจะใช้ริมฝีปากดูดเลียยอดปทุมดันคุณไคดูดดึงจนเกิดรอยแดงขึ้นที่เนินอกสวย มือหนาอีกข้างก็สอดเข้ามาในกระโปงนักศึกษา มือหนาใช้หัวนิ้วโป้งสัมผัสที่ติ่งเสียวแล้วบดขยี้ไปมา ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเสียวซ่านไปหมด "อ๊ะๆ คุณไคคะ...ตรงนั้นข้าวเสียวค่ะ" "เสียวมากไหม หื้อ.." คุณไคคลายริมฝีปากจากยอดปทุมดันแล้วถาม "อ๊าๆ" "ทำไมไม่ตอบละครับ..หื้อ" พอฉันไม่ตอบคุณไคก็ออกแรงบดขยี้มากขึ้นน้ำหวานสีไสไหลเยิ้มออกมาจนเลอะเป้ากางเกงเขาไปหมด "เยิ้มขนาดนี้..อยากมากหรอครับ หื้อ" "ค่ะ" ฉันตอบกลับอย่างอายๆ "พูดว่าอะไรนะครับพี่ไม่ได้ยิน" พี่อีกแล้ว เขาพูดพร้อมหันหน้าไปอีกข้างแล้วยื่นหูเข้ามาใกล้ๆ "ไหนพูดให้พี่ฟังอีกทีสิครับ" เขาพูดแล้วมองหน้าฉัน โอ้ยตายรอบที่ล้านแล้วค๊า ดาเมจแรงเวอร์ไม่ไหว "คุณไค..ขะ..อื้อ" ฉันกำลังจะพูดแต่คุณไคก็ประกบปากเข้ากับปากฉัน "ต่อไปนี้เรียกพี่ว่าพี่ไค..ห้ามเรียกคุณไคอีกตกลงไหมครับ" พี่หรอพี่ไค โอ๊ยดาเมจแรงอีกแล้วไม่ไหวไม่ไหว ตายสงบศพสีชมพู~อ่า "ไหนลองเรียกพี่ไคสิครับ" ขณะที่คุณไคพูดนิ้วแกร่งของเขาก็ดึงแพนตี้ตัวจิ๋วของฉันอ้าออกแล้วสอดนิ้วเข้าที่ช่องรักของฉันขยับไปมาช้าๆ "อ๊าๆ อ๊ะพะ..พี่ไคขา อ๊า..เอาหนูหน่อยหนูอยากให้พี่ไคเอาหนู..อ๊า" B:Akashi Kai พอผมได้ยินแบบนั้นก็ยกยิ้มที่มุมปาก 'หนูหรอ' "จัดให้ตามคำขอครับ..ที่รัก" เมื่อเธอขอมาผมก็พร้อมที่จะสนอง มือผมที่สอดอยู่ในช่องรักของเธอขยับแรงขึ้นๆเสียงครางไม่ได้ศัพท์ของเธอยิ่งเพิ่มแรงกระตุ้นความหื่นผมมากขึ้น "อ๊ะๆๆ พะ..พี่ไคขา...อ๊าๆหนูจะเสร็จแล้วอ๊างๆ" พอผมได้ยินแบบนั้นก็เร่งจังหวะที่นิ้วเร็วขึ้น "อ๊าๆอ๊ะเสียวเกินไปแล้ว..ไม่ไหวอ๊าๆ" ไม่นานเธอก็กระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาเต็มนิ้วมือผม ผมไม่รอช้าจับเธอนอนลงแล้วอ้าขาเธอออกกว้างๆดึงแพนตี้ตัวจิ๋วออกแล้วก้มลงดูดกินน้ำหวานจากช่องรักของเธอน้ำรักของเธอทั้งหวานทั้งหอมยิ่งกินผมยิ่งอยากกินทุกวัน "อ๊า..พี่ไคอย่าเลียแบบนั้นอ๊ะ" "น้ำหนูหวานมากเลยนะรู้ไหม..มันทำให้พี่อยากกินทุกวันเลย อ่า" อยากกินทุกวันวาซาน
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD