"ฉันจะถอนหมั้น"
" 0_0 อะไรนะคะ"
"ก็เธอพูดเองนิ...ว่าฉันมีคู่หมั้นแล้วไม่อยากยุ่งกับคนที่มีเจ้าของถ้าฉันถอนหมั้นเธอก็รู้สึกกับฉันได้แบบนี้ไม่ดีหรอ"
ถ้าเขาทำแบบนั้นเขาจะไม่มีปัญหากับทางครอบครัวหรอ
"แต่ว่าคุณไค...จะไม่มีปัญหากับครอบครัวหรอคะ"
ฉันเว้นวรรคอยู่นานถึงพูดออกมาถ้าเขาถอนหมั้นเมื่อคืนมีปัญหากับครอบครัวแล้วเขาจะทำยังไงล่ะเขาเป็นถึงทายาทอันดับ 2 ของตระกูลเฉินเขาจะไม่เดือดร้อนหรอ
"ถ้าเธอกังวลเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงฉันจัดการได้"
ถึงแม้เขาจะพูดแบบนั้นก็เถอะฉันก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดีเขาเป็นถึงทายาทอันดับ 2 เชียวนะ คิ้วของฉันคงจะขมวดจนจะชนกันคุณไคจึงยกมือหนามาสัมผัสที่หัวคิ้วของฉัน
"หยุดคิดได้แล้วคิ้วเธอจะผูกติดกันอยู่แล้ว"
"ยังไงข้าวก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดีค่ะ"
ฉันพูดขณะที่ยกมือทั้งสองข้างไปลูบที่พวงแก้มทั้งสองข้างของเขา คุณไคยกมือหนามาจับที่มือเล็กแล้วกดจูบทีหลังมือของฉันแผ่วเบา ฉันรู้สึกถึงใบหน้าที่เห่อร้อนขึ้นการกระทำของคุณไคทำหัวใจของฉันเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ จู่ๆคุณไคก็ย่อตัวก้มหน้าลงเอาหูมาแนบที่อกฉัน ยิ่งเขาทำแบบนี้ใจฉันก็ยิ่งเต้นแรงขึ้น จนคุณไคเอาใบหน้าออกจากอกข้างซ้ายของฉัน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขามองหน้าฉันที่ตอนนี้แดงจัดเหมือนลูกตำลึง เรายกยิ้มที่มุมปาก
"ใจเต้นแรงเชียวนะกลัวหรอ...หรือตื่นเต้น"
เขาก็รู้อยู่แล้วว่าใจฉันแรงเพราะอะไรยังจะมาแกล้งถาม
"คุณไค...รู้อยู่แล้ว"
"เขินหรอ"
ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งเขินจนวางมือไม่ถูกจู่ๆคุณไคก็อุ้มตัวฉันขึ้นในท่าเจ้าสาว
"ว้าย..คุณไค!!"
ฉันกรี๊ดออกมาแล้วใช้มือตีที่อกแกร่งเบาๆคุณไคอุ้มฉันเดินตรงไปยังห้องนอน เขาว่างฉันลงบนเตียงอย่างเบามือ มือหนาเริ่มทำการปลดกระดุมชุดนักศึกษาของฉันออกฉันท้วงขึ้น
"คุณไค ม..เมื่อตอนกลางวันเพิ่งทำไปเองนะคะ"
"ตอนนี้ฉันทนไม่ไหวเธอน่ารักเกินไป"
อีข้าวขอตายแป๊บค่ะ ตายสงบศพสีชมพู
"อย่าพูดแบบนี้ได้ไหมคะ...ข้าวเขิน"
พอพูดจบฉันก็หันหน้าหนีไปอีกทางเพราะเขิน พอคุณไคเห็นท่าทีเขินอายของฉันก็ยกยิ้มที่มุมปาก
"มานี่สิ"
คุณไคพูดพร้อมกับใช้มือแกร่งทั้งสองข้างยกตัวฉันมานั่งค่อมบนตักตัวเองแล้วดันหน้าฉันเข้ากับอกซ้ายของเขา พอฉันจะเอาหน้าออกเขาก็ใช้มือกดหน้าลงมาอีก
"ฟังสิ?"
พอฉันดิ้นเขาก็พูดให้ฉันฟังเสียงที่อกเขา
ตึกตัก ตึกตักๆ เสียงหัวใจของคุณไคเต้นแรงมากฉันเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นว่าหูคุณไคนั้นแดงมาก ฉันยกมือขึ้นไปจับที่หูคุณไค
"ทำหูคุณไคแดงจัง..ร้อนหรอค่ะ"
ฉันถามพร้อมหันไปมองหน้าเขาที่ตอนนี้นั่งนิ่งมองการกระทำของฉัน
"เธอไม่รู้หรอว่าทำไมหูฉันถึงแดง"
ฉันสายหน้าไปมาพร้อมกับมองที่หูของคุณไคที่แดงเถือกไปหมด
"ที่ฉันหูแดงก็..เพราะเธอ"
คุณไคก็ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบที่ข้างหูฉันลมหายใจร้อนๆลดบนต้นคอของฉันจนรู้สึกขนลุกไปหมด
"เพราะเธอทำตัวน่ารัก...ทำตัวน่ากินหูฉันเลยแดง"
พอได้ฟังคำตอบหน้าฉันก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมา
ฉันเขินจนจะตายอยู่แล้ว อยากกรี๊ดไส่หน้าคนพูดจริง พอคุณไคเห็นว่าฉันอายจนทำอะไรไม่ถูกเขาก็ยกมือขึ้นมาจับปลายคางของฉันขึ้นมองเขา คุณไคกดริมฝีปากลงมาจูบริมฝีปากบางของฉันอย่างอ่อนโยนก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นจูบที่แสนจะเร้าร้อน
ฉันเต็มใจรับจูบและสัมผัสแสนเร้าร้อนนี้มือบางทั้งสองข้างยกขึ้นคล้องคอเขา
คุณไคสอดลิ้นเข้ามาในปากของฉันแล้วตักตวงดูดกลืนน้ำหวานในปากฉัน มือหนาเลื่อนขึ้นมาขยำอกอวบฉันแล้วสอดมือไปข้างหลังปลดตะขอบราเซียร์สีเนื้อออกอย่างช่ำชอง เผยให้เห็นอกอวบขาวอมชมพูเม็ดบัวสีสวย คุณไคใช้ลิ้นเลียหยอกเย้าเม็ดบัวสีสวยก่อนจะใช้ริมฝีปากดูดเลียยอดปทุมดันคุณไคดูดดึงจนเกิดรอยแดงขึ้นที่เนินอกสวย มือหนาอีกข้างก็สอดเข้ามาในกระโปงนักศึกษา มือหนาใช้หัวนิ้วโป้งสัมผัสที่ติ่งเสียวแล้วบดขยี้ไปมา ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกเสียวซ่านไปหมด
"อ๊ะๆ คุณไคคะ...ตรงนั้นข้าวเสียวค่ะ"
"เสียวมากไหม หื้อ.."
คุณไคคลายริมฝีปากจากยอดปทุมดันแล้วถาม
"อ๊าๆ"
"ทำไมไม่ตอบละครับ..หื้อ"
พอฉันไม่ตอบคุณไคก็ออกแรงบดขยี้มากขึ้นน้ำหวานสีไสไหลเยิ้มออกมาจนเลอะเป้ากางเกงเขาไปหมด
"เยิ้มขนาดนี้..อยากมากหรอครับ หื้อ"
"ค่ะ"
ฉันตอบกลับอย่างอายๆ
"พูดว่าอะไรนะครับพี่ไม่ได้ยิน"
พี่อีกแล้ว เขาพูดพร้อมหันหน้าไปอีกข้างแล้วยื่นหูเข้ามาใกล้ๆ
"ไหนพูดให้พี่ฟังอีกทีสิครับ"
เขาพูดแล้วมองหน้าฉัน โอ้ยตายรอบที่ล้านแล้วค๊า ดาเมจแรงเวอร์ไม่ไหว
"คุณไค..ขะ..อื้อ"
ฉันกำลังจะพูดแต่คุณไคก็ประกบปากเข้ากับปากฉัน
"ต่อไปนี้เรียกพี่ว่าพี่ไค..ห้ามเรียกคุณไคอีกตกลงไหมครับ"
พี่หรอพี่ไค โอ๊ยดาเมจแรงอีกแล้วไม่ไหวไม่ไหว ตายสงบศพสีชมพู~อ่า
"ไหนลองเรียกพี่ไคสิครับ"
ขณะที่คุณไคพูดนิ้วแกร่งของเขาก็ดึงแพนตี้ตัวจิ๋วของฉันอ้าออกแล้วสอดนิ้วเข้าที่ช่องรักของฉันขยับไปมาช้าๆ
"อ๊าๆ อ๊ะพะ..พี่ไคขา อ๊า..เอาหนูหน่อยหนูอยากให้พี่ไคเอาหนู..อ๊า"
B:Akashi Kai
พอผมได้ยินแบบนั้นก็ยกยิ้มที่มุมปาก 'หนูหรอ'
"จัดให้ตามคำขอครับ..ที่รัก"
เมื่อเธอขอมาผมก็พร้อมที่จะสนอง มือผมที่สอดอยู่ในช่องรักของเธอขยับแรงขึ้นๆเสียงครางไม่ได้ศัพท์ของเธอยิ่งเพิ่มแรงกระตุ้นความหื่นผมมากขึ้น
"อ๊ะๆๆ พะ..พี่ไคขา...อ๊าๆหนูจะเสร็จแล้วอ๊างๆ"
พอผมได้ยินแบบนั้นก็เร่งจังหวะที่นิ้วเร็วขึ้น
"อ๊าๆอ๊ะเสียวเกินไปแล้ว..ไม่ไหวอ๊าๆ"
ไม่นานเธอก็กระตุกปลดปล่อยน้ำรักออกมาเต็มนิ้วมือผม ผมไม่รอช้าจับเธอนอนลงแล้วอ้าขาเธอออกกว้างๆดึงแพนตี้ตัวจิ๋วออกแล้วก้มลงดูดกินน้ำหวานจากช่องรักของเธอน้ำรักของเธอทั้งหวานทั้งหอมยิ่งกินผมยิ่งอยากกินทุกวัน
"อ๊า..พี่ไคอย่าเลียแบบนั้นอ๊ะ"
"น้ำหนูหวานมากเลยนะรู้ไหม..มันทำให้พี่อยากกินทุกวันเลย อ่า"
อยากกินทุกวันวาซาน