Hakanın anlatımı
Ameliyathanenin o ağır, steril kapısı yüzüme kapandığında, sanki bütün bir dünya üzerime yıkıldı. O kapının ardında canım kalmıştı; ruhumun diğer yarısı, varlığımın sebebi kan kaybediyordu. Koridorun o çiğ, hastane kokulu beyazlığı gözlerimi yakıyor; attığım her adımda zemin ayaklarımın altından kayıp gidiyordu. Bir sağa, bir sola dönüp dururken zihnimde yankılanan tek bir soru vardı: "Neden?" Neden o? Neden benim yerime o neden ha
Bir süre sonra bir hemşire, elinde kanlı bezlerle dışarı çıktığında dünyam durdu. O kırmızı lekelere bakarken nefesim kesildi, ciğerlerim oksijeni reddetti. Kadının yolunu kestim; sesim, benden bağımsız, yaralı bir kükreme gibi çıktı:
"Neler oluyor? Neden çıkmıyorlar hâlâ?"
Kadın ürktü, elindekileri saklamaya çalışarak bir şeyler geveled
