My Probinsyana girl

CHAPTER 3 Going Manila

SAKAY kami ng mga kaibigan ko pamaynila pinili kung maupo sa dulo wala akong gustong kausapin sa kanila kaya lumayo ako, pinabayaan nalang nila ako sa gusto tahimik ako sa likuran habang ang luha ko ay sunod sunod naman ang pagpatak.

Naaalala ko ang mga kinagisnan kung mga magulang sila lolo at lola hindi na sila maalis sa isip at puso ko para saakin sila ang naging sandalan ko sa lahat tuwing may problema ako natatawa ako nang maalala ko nung mga bata pa kami nila pinky tinuturuan kami ni lolo sa bukid mag ensayo padepensa daw namin saaming mga sarili.

Tinuruan kami kung paano lumaban humawak nang baril kahit pa nga laruan lamang tumakbo ng matulin makpagkarera, si lolo seryuso saaming nagtuturo samantalang kami napaksaway namin huli namin naiisip na seryuso talaga siya sa pagtuturo saamin ng ikwento niya saamin na isa bodyguard ng mataas na tao nung araw. kaya simula noon pinag igihan namin ang pag eensayo kahit pa nga dina naman namin sigurado kung magagamit namin iyon dahil nga nasa probinsiya kami at mababait naman ang tao saamin.

Pinunasan ko ang luha ko at lumingon ako sa paglingon ko parang nakita ko ang lolo at lola ko na kumakaway saakin at nakangite silang dalawa, gusto ko sanang ipahinto ang sasakyan kaya lang ay naunahan ako nang hiya kaya hindi ko na itinuloy at sumadal nala mang sa may bintana hanggang sa dalawin ako ng antok.

kahit na tulog ako naiisip ko parin na mag isa nalang ako paano ako sila ang lakas ko kaya ako ngsusumikap ay dahil sa kanilang dalawa iyon parang hindi ko kaya ang mabuhay ng wala ang mga taong nagpalaki at nag aruga saakin .

Gusto kung makita ang tatay ko para matupad ko ang kahilingan ng lola na hanapin ko siya kahit na hindi niya ako tanggapin ay ok lang kaya ko naman na ang aking sarili gusto ko lamang siyang makilala at matanong kong bakit hindi niya hinanap ang nanay ko kung talagang gusto niya ako bilang anak niya.

Pinky gisingin muna iyang ating presesa at tatawid na tayo sasakay na tayo ng barko ikaw na ang gumising iba pa naman yan pg kulang sa tulog baka mabigyan ako ng onekick sayang naman itong kagandahan ko sbi ni charlote narinig ko silang ngtawanan kaya ngmulat naako ng mata .

Ayan gising naman pala na eh tara na sa baba ikaw nalang sandy ang kumuha ng ticket nating lahat para isang pila lang at mauuna na kmi sa loob antyin kana lang namin doon sbi nman Malou na kung mag utos akala mo alalay niya anak nang governador ang inuutusan niya naiiling nalamang ako dahil sa ingay nila mg usap.

Tahimik akong sumonod sa kanila hanggang sa umupo at ilang saglit lang dumating si sandy dala ang ticket namin pasakay ng barko. Sumakay kami ng barko naupo ako sa gilid kung saan makikita ko ang dagat ang mga kaibigan ko ay nasa loob kakain daw sila sbi ni Mona kaya ngpaiwan naako wala akong gana kumain.

Hindi ko parin matanggap na wala na sila bakit ang bilis naman hindi paako nakakabawi sa lahat ng ginawa nila saakin tapos wla na sila yumuko na lamang ako .

Napataas ang tingin ko nang may mg abot ng panyo saakin isang lalaki gwapo at makisig ang katawan bingay niya saakin ang panyo na tinanggap ko naman.slamat bakit mo ako binigyan nito tanong ko sa lalaki.?

Ngumiti naman ito, I saw you criying kaya igave you this dont worry malinis naman ang panyo nayan ng iisa ka at umiiyak sagot nuto saakin at tumabi sa upuan ko.

Raul Binetiz pakilala nito saakin Maribell sagot ko at linahad ang kamay ko upang makipagkilala.

Pasensya kana naabala pa tuloy kita malapit na tong dumaong puntahan kuna ang mga kaibigan ko salamat nga paka dito sana mgkita tayo sa maynila para may kaibigan ako doon ngayon lang kasi ako makakapunta ng maynila eh salamt tlga sa comfort mo ,tanging tango lang ang sinagot nito saakin at ng babye na.

Nakababa na kami ng Barko at ito sakay sanaman kami ng Van ,tiningnan ko ang hawak kung malambot ang payo ni Raul hindi ko pala naisauli nako pano ko makikita ang taong yun? sa isip ko, napabuntong hininga nalamang ako at muling tinoon ang tingin sa labas ng bintana.

Hmmm guix pwede bang gisingin nyo na lamang ako pagkarating natin ng maynila subrang bigat kasi ng pakiramdam ko eh pakiusap ko sakanila at sabay sabay naman silang ngsabi ng yes.